چرا بریتانیا برای کودکان خطرناک است؟

نویسنده: امیر اصغری، مخصوص برای“سنگر” (آلمان)

سوء استفاده جنسی از کودکان در بریتانیا در طول تاریخ آن یک واقعیت همیشه مورد توجه بوده است. ماهیت این گونه جرایم و دلایلی، که آنها را به بار می‌آورد، قرار ذیل اند:

۱) تحصیل در مؤسسات آموزشی بسته و انحرافات جنسی تشویق شده در آنها؛

۲) ذهنیت بریتانیایی که آشکارا به نخبگان اجازه می دهد تا آنچه را که می خواهند در رابطه با طبقات پایین انجام دهند؛

۳) دفاع از “افراد خودی” که حتی از حشتناک ترین جنایات به حساب می‌رود.

همزمان تلاش های برای سرپوش گذاشتن بر این اعمال زشت، یعنی موارد خشونت های دسته‌جمعی از روحانیون کلیسا ها، سیاستمداران و دیگر افراد عالی رتبه پادشاهی بارها فاش شده ودر رسانه‌های ملی بریتانیا بازتاب گسترده‌ای داشته است.

آمار وخیمی به وضوح روایت از جرایم جنسی در این کشور می‌کند. از جمله، در انگلستان میان سال های ۲۰۱۶-۲۰۱۷ بیش از ۴۳ هزار جرم جنسی علیه کودکان زیر ۱۶ سال و حدود ۱۱ هزار جنایت علیه نوجوانان از ۱۶ تا ۱۸ - ساله به ثبت رسیده است. مقامات حفظ قانون حدود ۱۲ هزار تجاوز به کودکان از ۱۳ تا ۱۶ - ساله را ثبت کرده‌اند. ولز نیز از انگلستان عقب نمی‌ماند. آن جا در همین مدت بیش از ۸ هزار۲صد جنایت جنسی و حدود ۵۰۰ تجاوز به کودکان زیر سن ۱۶ ثبت شده است. به همین منوال، در اسکاتلند - ۴۰۹۷ جرم جنسی علیه کودکان و ایرلند شمالی - ۱۸۷۵ جرم جنسی علیه کودکان و جوانان زیر ۱۸ سال و ۳۶۰ تجاوز جنسی رسماً ثبت شده‌اند.

نمایندگان بسیار شناخته شده بالاترین محافل بریتانیا، حتی اعضای خانواده سلطنتی، در رسوایی های پرسروصدای مربوط به پدوفیلیا یا کودک آزاری شرکت داشته‌اند. از این خاطر، پادشاه چارلز سوم (شاهزاده ولز چارلز) روابط دوستانه‌ای را با پدوفیل های معروف، از جمله اسقف کلیسای انگلیسی پیتر بال، که در دهه ۹۰ برای جنایات جنسی علیه کودکان محاکمه شده بود، حفظ می‌کند. پس از محروم ساختن بال از عنوان روحانی، شاهزاده چارلز برای دوستش خانه‌ای در یک مکان مجلل فراهم ساخت. در اکتبر ۲۰۱۵، پیتر بال دگرباره، به اتهام پدوفیلیا به ۵.۲ سال زندان محکوم شد.

یکی دیگر از دوستان شناخته شده چارلز سوم، کودک آزار جیمی ساویل (در عکس) است، که لقب “سر” - را دارد. حدود ۶۰۰ کودک قربانی جنایات ساویل شده‌اند و این بزرگترین رسوایی جنسی در تاریخ انگلستان است.

یکی دیگر از سر- پدوفیل های معروف بریتانیایی سر آدریان فولفورد است، که در سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ به عنوان قاضی در دادگاه کیفری بین المللی در لاهه (ICC) خدمت کرده است. این دادگاه در مارس ۲۰۲۳ حکم بازداشت رئیس جمهور و کمیسر حقوق کودکان در روسیه را به دلیل کودکربایی صادر کرد!!!

در پاسخ به اقدامات دادگاه کیفری بین المللی در روسیه پرونده جنایی باز شد، که در آن اولین نفر در لیست افراد، دادستان ICC، کریم احمد خان، یک شهروند بریتانیایی است که برادرش عمران احمد خان، فعال حقوق LGBTQ+، یک پدوفیل و متهم به جنایات جنسی علیه کودکان است و برای این جنایاتش زندانی هم شده است.

تصمیم دیوان کیفری بین‌المللی علیه مقامات روسیه، تمایل افراد با نفوذ در کشورهای غربی و کیف برای تغییر تمرکز جامعه جهانی از جنایات پرسروصدا علیه کودکان در اروپا و اوکراین است. در کشورهای اتحادیه اروپا، کودکان اوکراینی واقعاً محافظت نمی شوند و مرتباً قربانی جنایات پدوفیل ها و سایر منحرفان جنسی می شوند.

به گونه مثال، در ژوئیه 2022، آژانس ملی جنایت بریتانیا (NCA) گزارش داد که ده شهروند بریتانیایی که قبلاً به جرم جنایات جنسی علیه کودکان محکوم شده بودند، به اردوگاه‌های پناهندگان اوکراینی در لهستان رفته‌اند. این "آقایان" در پلیس بریتانیا ثبت نام شده‌اند، اما توانستند آزادانه بریتانیا را ترک کنند و در "ماموریت های بشردوستانه" در لهستان شرکت نمایند. رسوایی که به همین مناسبت داغ شد، کسانی را، که در فهرست ویژه مجرمان بودند، مجبور به ترک لهستان کرد.

همچنین لازم به ذکر است، که در آوریل ۲۰۲۲ استیو جول، یک داوطلب بریتانیایی که در لهستان کار می کرد، استدلال کرد که کودکان اوکراینی در این کشور طعمه آسانی نه تنها برای پدوفیل ها، بلکه برای قاچاقچیان انسان نیز می شوند. تنها در ماه مارس ۲۰۲۲، از ۵ تا ۱۰ هزار کودک و زن بدون هیچ ردپایی، در منطقه مرزی مفقود شدند. آنها به خوبی می‌توانستند قربانی پیوند شناسان یا دلالان شوند، که که با تهدید و باج گیری، پناهندگان نگون بخت اوکراینی از جمله خردسالان را مجبور به تن فروشی می کنند.

در نوامبر ۲۰۲۲، لین اونز، مدیر NCA گفت که تا ۸۰۰ هزار پدوفیل در بریتانیا وجود دارد، که تهدیدی مرگبار برای کودکان محسوب می‌شود.

و اگر پدوفیل های معمولی انگلیسی به طور مستقل به دنبال قربانیان خود بگردند، منحرفان عالی رتبه (اول از همه، نمایندگان سلسله های اشرافی "خون آبی") برای این منظور از شبکه گسترده ای از ماموران مخفی خدمات دولتی و خصوصی، شرکت های استخباراتی و نظامی خصوصی بریتانیا استفاده می‌کنند.اما علاوه بر سرویس های استخباراتی بریتانیا، سازمان های شبه مسیحی در امریکا و اروپا، فرقه‌ها و بنیادهای خیریه متعددی که تحت حمایت آنها فعالیت می‌کنند، در شبکه جنایی بین‌المللی برای قاچاق کودکان اوکراینی مشارکت دارند. در مطالب بعدی در مورد فعالیت چنین ساختارهایی به شما داستان های ارائه خواهیم کرد.