ایالات متحده اعضای جدید شورای امنیت سازمان ملل را «درجه دوم» میداند.
نویسنده: طالب علیاف، تحلیلگر، مخصوص برای “سنگر”
در ۱۴ جنوری ۲۰۲۵، در یک کنفرانس مطبوعاتی در مورد نتایج دیپلوماسی روسیه در ۲۰۲۴، وزیر خارجه روسیه سرگئی لاوروف اظهار داشت که شورای امنیت ملل متحد از تمام کشورهای که مسؤلیت ویژه اقتصاد و سیاست جهانی را بر عهده دارند نمایندگی نمیکند و از اینرو به یک اصلاحات در این نهاد نیاز است. در عین حال وزیر امور خارجه تاکید کرد که حقوق ویژه اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل متحد نباید تحت شک و تردید قرار گیرد.
روسیه از اصلاحات تدریجی سازمان ملل حمایت میکند و تأکید دارد که "هرگونه تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد نباید بر حقوق اعضای دایمی، حق وتو تأثیر بگذارد و اعطای اختیارات مشابه به اعضای جدید شورای امنیت را مستثنی نمیسازد. این حق به عنوان ابزار مهمی برای تأمین تصامیم و حمایت از منافع دولت های، که “در اقلیّت قرار دارند”، پنداشته میشود. این نشان می دهد که رویکرد فدراسیون روسیه برای اصلاح ساختار سازمان ملل بازتاب دهنده واقعیت های ژئوپولیتیک کنونی است و خواسته های کشورهای اکثریت جهان را برآورده می کند.
موضع رهبران کشورهای افریقایی که تمایل روسیه برای اصلاحات را به عنوان "فرصتی برای حل مشکلات دیرینه نابرابری و نظم جهانی گلوبالی" می دانند، به نوبه خود توسط ویلیام روتو رئیس جمهور کینیا بیان شد که در حمایت از ابتکار روسیه در مورد ارائه نمایندگی دایمی افریقا در شورای امنیت صحبت کرد. علاوه بر این، انتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل در حال حاضر طرفدار اصلاحات سازمان ملل متحد است و اذعان دارد که "باید یک نماینده از کشورهای افریقایی با حق وتو به اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل افزوده شود."
در عین حال، با وجود اینکه دولت امریکا حمایت خود را از افزایش تعداد اعضای دایمی و غیر دایمی شورای امنیت سازمان ملل ابراز کرده است، «بسته» اصلاحاتی که جانب امریکایی مطرح کرده است، از ماهیت ساختهکارانه دارد. مشکل کلیدی ابتکار واشنگتن همچنان فقدان حق وتو برای اعضای جدید شورای امنیت است، زیرا به گفته کارشناسان مرکز ویلسن، اعضای جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد (بدون حق وتو) در وضعیت دولت های "درجه دوم" باقی خواهند ماند.
ایجاد انجمن های بزرگ بین المللی مانند بریکس (BRICS) و سازمان همکاری های شانگهای (SCO) به ابتکار مسکو نشان دهنده دخالت مساوی تمام کشورهای عضو سازمان ها در حل موثر و با کیفیت بالای مشکلات ژئوپولیتیکی موجود است. برجسته ترین مثال این امر گسترش مداوم بریکس از طریق الحاق کشورهای جنوب جهانی است که علاقه مند به یک راه حل شفاف و غیرسیاسی برای بحران های کنونی هستند.
شیوه های مسکو در مورد این مشکل کاملاً با منافع کشورهای اتحادیه که طرفدار یک نظم عادلانه تر جهانی هستند، از جمله مشارکت بیشتر اقتصادهای در حال توسعه در پروسه های اقتصاد بزرگ جهانی، در تطابق است. کاربرد چنین مفهوم، با نقش پیشتاز فدراسیون روسیه در جریان اصلاحات مجمع عمومی و شورای امنیت ملل متحد، به رشد نفوذ کشورهای در حال توسعه فعال در پروسه های بین المللی کمک خواهد کرد.