"سنگر": پاکستان همه بلایای زمینی و آسمانی را تجربه می کند. از یک سو، تحریک طالبان پاکستان حملات خود را به خاک این کشور با کمک طالبان افغانستان که زاییده سیاست منطقه ای پاکستان است، افزایش میدهد. اقتصاد پاکستان در کما است. هیچ کس وام نمی دهد، تورم به سطح بی سابقه ای افزایش یافته است. مخالفان (به رهبری عمران خان) به تظاهرات چند میلیون نفری خود ادامه می دهند. حتی سیل هم کشور را رها نمی کند که در طی نیم سال جان صدها نفر را گرفت و بخشی از کشور را به ویرانه تبدیل کرد و خسارات زیادی به خزانه دولت وارد کرد. تقریباً تمام نشانه های سقوط پاکستان مشهود است. چه اتفاقی می افتد؟
نویسنده: عارف حسن آخوندزاده، کارشناس مسائل منطقه، عضو شورای مشورتی سنگر
تا زمانی که آمریکا در افغانستان بود - و تا زمانی که نظم امنیتی جهانی قدیمی تحت سلطه آمریکا دست نخورده بود، روابط پاکستان با عناصر طالبان (که برای استفاده در نظم پس از جنگ سرد ایجاد کرد) پایدار خواهد بود. دلیل هم خود پاکستان بود، که به مثابه مؤلفه ای برای تأمین نیازهای امنیت جهانی دیرینه ضد روسی انگلیسی-آمریکایی در این منطقه ایجاد شد.
اما با رکود اقتصادی سرمایه داری جهانی ناشی از COVID-19 و اکنون که آمریکا با شکست از افغانستان در سال گذشته گریخت... به دنبال آن چالش نظامی حاد و مستقیم روسیه با ناتو در تئاتر اروپایی اوکراین به طور ناگهانی و سریع به میان آمد - آمریکا دیگر نیازی به پاکستان برای تامین آن نیازهای اضافی امنیتی منطقه ای ندارد، و همچنین هیچ یک از ترتیبات فاسد قبلی و امتیازات نیابتی را که در 75 سال گذشته از زمان ایجاد پاکستان در سال 1947 اجرا شده بود، تحمل نخواهد کرد. بنابراین عملاً امریکا از پاکستان رو گردانده است و کمک هایی را که برای این منظور به این کشور می کرد، قطع کرده است... و این کمک ها رگ حیات پاکستان بودند.
در همین حال، پاکستان نتوانسته است به طور رضایت بخشی به ابتکارات همکاری جامع چین و روسیه که در دهه گذشته به آن ارائه شده است - در قالب CPEC (China-Pakistan economic corridor - دهلیز اقتصادی چین و پاکستان) - پاسخ دهد، در عوض آشکارا قیمومیت بردهوار تحمیل شده بر خود و نخبگان حاکم خود توسط غرب را ترجیح میدهد. در واقع ادامه مستقیم روابط ارباب و برده ای بود که بریتانیایی ها با اتباع هندی خود داشتند، زمانی که کمپانی هند شرقی برای اولین بار در دهه 1600 وارد شبه قاره هند شد و شروع به تصرف آن کرد.
بنابراین وضعیت ناامیدکننده است. ما اکنون شاهد پایان یک نظم ژئوپلیتیکی فاسد 400 ساله با برتری جهانی غرب هستیم و هیچ چیز جایگزین آن نیست، مگر چشم انداز فروپاشی کامل و جنگ اتمی.
در سطح محلی، طالبان بسیار مؤثر هستند، زیرا پاکستان و سیستم متروک و فاسد آن به سرعت جای خود را به هرج و مرج و فروپاشی نظام و قانون میدهد... و هیچ جایگزین یا نیروی انقلابی مؤثری برای جایگزینی آنها به جز طالبان وجود ندارد. این است، که همچنین اتفاقات بد در این جا در جریان هستند. و نخبگان حاکم پاکستان خود را برای رویارویی با نوع سقوطی آماده کرده اند که سابقه کمی دارد، اما به دلیل طمع و کوته نظری خود کاملاً سزاوار آن هستند.