خبر روز

تمام حکومت به دست طالبان حقانی و قندهاری است و این را نظام همه شمول میگویند.

نویسنده: حاجی عبدالستار حسینی، معاون رهبر جبهه آزادی افغانستان، مخصوص برای “سنگر”

چقدر این نسل احمق و جاهل است.

اگر دیروز مکتب منفجر می‌شد او طالب بود که مکتب را انفجار میداد.

اگر دیروز مردم بیگناه در انتحار و انفجار شهید میشدند؛ طالب‌بود که انتحار می‌کرد و انفجار میداد.

اگر دیروز موسفید، جوانان و زنان در مسیر ها رفت آمد سر بریده میشدند او طالب بود که آنها را سر میبرید.

اگر دیروز معلم، داکتر، انجینر، کارگر و تاجر محکمه صحرایی می‌شد و بیگناه شهید ساخته می‌شد و باز‌هم طالب بود که این جنایات را افتخار خود میدانست.

اگر دیروز کودکان و دانش آموزان‌ در حین رفتن به مکتب در انتحاری جان شیرین خود را از دست میدادند او هم طالب بود که در رسانه ها با افتخار اعلان می‌کرد و میپذیرفت.

اگر دیروز شفاخانه و کلینیک سوختانده می‌شد و طالب افتخار به حریق کردنش می‌کرد.

اگر دیروز کودکان در حین تولد و زنان در حین زایمان شهید ساخته می‌شدند باز هم جنایت طالب بود.

اگر کورس های آموزشی با دانش آموزانش انفجار داده می‌شد نمونه از ظلم و جنایت طالب بود.

اکنون باگذشت دوسال

اگر دو هزار جوان نیروهای امنیتی و مامورین‌ حکومت گذشته محکمه صحرایی شدند باز هم عفو عمومی طالب است.

اگر دوسال است خانه ها را برای نیمی از پیکر جامعه؛ مادر من ، مادر تو، خواهر من و خواهر تو؛ دختر من و دختر تو و به هزاران‌ دختر یتیم دیگر زندان ساخته اند باز هم شریعت خود ساخته‌ طالب‌ است.

اگر امروز ملا داکتر است، ملا اقتصاد دان است، ملا انجینر است، ملا متخصص زراعت است، بی سواد رئیس دانشگاه است، بی سواد وزیر تحصیلات است، بی سواد وزیر معارف است، بی سواد قاضی القضات است و……. باز هم طالب است.

اگر هفتاد فیصد مردم از گرسنگی در هلاکت‌ هستند‌ و دنیا فریاد میزند که احتمال‌ نابودی یک ملت وجود دارد باز هم نتیجه کار طالب است.

اگر از مردم به زور پول میگیرند و دهقانی که از جبر زمانه فقط نمایش زنده بودن و زنده ماندن را میکند و تحت نام عشر این و آن تباه شان ساخته اند باز هم طالب است و این عواید ملی می نامد‌.

اگر شش ملیون جوان از کشور فرار کردند و پشت دروازه های کشور های دیگر اند و باز هم طالب این را امنیت مینامند و رضایت از نظام و باز هم طالب است.

تمام حکومت به دست طالبان حقانی و قندهاری است و این را نظام همه شمول میگویند.

اگر کوچ های اجباری و جابجایی هزاران تروریست در ملک های شخصی مردم است و این را حکومت عدالت مینامند.

و هزاران‌ جنایت دیگر این تروریستان و دین فروشان قومی.

باز هم با چشم سفید‌ و‌ دروغ محض می آیند و می‌گویند که باید چنین می‌شد و چنان می‌شد.

 


سیاست

مقاومت دوم

27-ارديبهشت-1405 By admin

چرا «خراسان»، نه «افغانستان»؟

«آنچه را برای خود نمی‌پسندی، برای د