روز استقلال دروغین چه منفعت داشت/دارد؟
نویسنده: محمد عبدالله، روزنامهنگار، مخصوص برای "سنگر"
افغانستان درمسیر تاریخ تالیف غلام محمد غبار و افغانستان در پنج قرن اخیر تالیف محمد صدیق فرهنگ از جمله منابع معتبر فارسی تاریخی افغانستان دوقرن اخیر اند که هردونویسنده ناظر و دخیل وضعیت بودند.
در ضمن کتب، خاطرات، مقالات پژوهشی و آثار مکتوب بایگانی شده فروان در این باره موجود است که در تمام آنها روز ۲۸ اسد ۱۲۹۸ یا ۱۹ اگست۱۹۱۹ تاریخ اسقلال افغانستان نیست و یا در این روز کاری برای اسقلال صورت نگرفته است.
در تمام منابع معتبر، کرونولوژی حوادثو روز های مرتبط به این بحث، چنین ثبت شده اند:
- روز ۳۰ دلو ۱۲۹۷ قتل امیر حبیب الله پدر امان الله خان.
- ۴حوت ۱۲۹۷-۲۱ فبروری۱۹۱۹ اعلان پادشاهی امان الله خان.
- ۹ حوت ۱۲۹۷(۲۸ فبروری ۱۹۱۹) امان الله خان در اعلامیه اعلان استقلال کرد(۱).
- ۲۷ مارچ ۱۹۱۹ به رسمیت شناختن استقلال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی.
- ۲۴ حمل ۱۲۹۸ (۱۳ اپریل ۱۹۱۹)سخنرانی امان الله خان که اعلان استقلال کرد(۲).
- ۱۷ اسد ۱۲۹۸ (۸ اگست۱۹۱۹)امضای معاهده صلح راولپندی.
- در سال ۱۳۱۲ نادر خان از بیست تا ۲۸ اسد را رخصتی جشن استقلال مشخص کرد.
- در سال ۱۳۱۸ ظاهرشاه ۶ جوزا را تاریخ استقلال معین کرد.
- در سال ۱۳۲۲ ظاهر شاه جشن استقلال را به هفته اول سنبله انتقال داد.
- بعد از کودتای ۱۳۵۲ داود خان داوود خان ۶ جوزا را جشن استقلال تعین کرد.
- در سال ۱۳۵۸ حکومت حزب دموکراتیک خلق ۲۸ اسد را روز استقلال افغانستان اعلان کرد و تا کنون این دروغ تاریخی را به خورد مردم افغانستان داده اند که اشرف غنی در تجلیل صد سالگی آن افراط کرد.
زمانیکه مشغول فعالیت رسانهیی بودم؛ ده ها مجلس و مباحثه جمعی و انفرادی و چندین برنامه تلویزیونی با پژوهشگران تاریخ داشتم که به استثنای استاد حبیب الله رفیع، دیگران تجلیل از روز ۲۸ اسد را دروغین و بی ربط گفته اند.
پروفیسور عبدالخالق لعل زاد؛ نوشته غبار درباره استقلال افغانستان در ۲۸ فبروری ۱۹۱۹ را اعتراف قسمی میداند.
روان شاد استاد محمد قسیم اخگر و زنده یاد استاد غلام محمد محمدی ۹ حوت ۱۲۹۷(۲۸ فبروری ۱۹۱۹) را به استقلال افغانستان مرتبط میدانستند و نه روز استقلال.
مرحوم عبدالحمید مبارز ۲۴ حمل ۱۲۹۸(۱۳ اپریل۱۹۱۹) را روز استقلال میدانست و تاکید برآن داشت.
روح گذشتهگان شاد و یاد شان گرامی باد!
هدف من از این نوشته بحث ماهیت استقلال نبوده بلکه طرح مسئلهای است که چرا زمامداران دوره های مختلف و تحصیل کردگان طرفدار شان بر توهمات دل خوش کردند؟ چرا تاکید بر دروغ و جعل تاریخ استقلال کشور داشتند و دارند و بابت این جعل تاریخ چه منفعتی نصیب شان میشود؟ که اهل تخصص حوزه مربوطه؛ بهتر صلاحیت ابراز نظر دارند.
پ ن:
(۱) غلام محمد غبار،افغانستان در مسیر تاریخ، چاپ تهران ص ۷۷۵
(۲) میر محمد صدیق فرهنگ، افغانستان در پنج قرن اخیر، چاپ تهران ص ۵۴۸
(۳)بخاطر جلوگیری از طولانی شدن، از ذکر سایر تاریخ های سال ۱۹۱۹ صرف نظر کردم.
