دور نیست روزی که حتی اروپا دیگر "حیاط خلوت" ایالات متحده نباشد
نویسنده: اسماعیل فروغی، تحلیلگر (آلمان)
به همان اندازه که اظهارات جسورانه ی رئیس جمهور فرانسه در باره ی استقلالیت اروپا ازامریکا، غوغا برپا کرد، به همان اندازه، اظهاراتِ صریحِ ضدامریکایی رییس جمهور برازیل هم خبرساز شده، امریکای لاتین وجهان ما را بیشربا نقش جنگ افروزانه ی آمریکا آشنا نموده است.
اخیراً ما شاهد بودیم که پس ازاظهارات جسورانه ی رییس جمهور فرانسه علیه سلطه گرایی امریکا، آقای لولا داسیلوا رییس جمهورکشور قدرتمند برازیل هم هنگام دیدار از چین با قاطعیت از امریکا خواست تا بیش از ین به جنگ اوکراین پترول نپاشد.
آقای دا سیلوا با جدیت به رهبران امریکا تذکر داد که به جای تشویق و ترغیب اوکراین به جنگ، آن کشور را به صلح تشویق نمایند.
دا سیلوا این انتقادها و هشدارهای تند اش را طی مصاحبه ها و سخنرانی هایش در چین به بیان آورده است. او دریک سخنرانی مهم در شانگهای، همچنان در باره ی استفاده ی ابزاری امریکا از نقش دالر به شدت انتقاد نموده، از کشورهای عضو بریکس ( چین، روسیه، برازیل، هندوستان، آفریقای جنوبی) و تمام کشورهای درحال توسعه در افریقا، امریکای جنوبی و آسیا، مجدانه تقاضا نمود تا در راستای دفاع از ارزهای ملی خود، دالر را از تجارت بینالمللیشان حذف کنند.
دا سیلوا با محکوم کردن نقش مرکزی دالر در تجارت جهانی، خواستار پایانِ سلطه ی دالر بر تجارت جهانی شده، از کشورهای رو به توسعه و کشورهای عضو بریکس خواست تا ارزِ جاگزینی برای دالر پیدا نمایند.
این گونه اظهارات قاطع از زبان رهبران کشورهای قدرتمند جهان، اتحاد چین، روسیه، هندوستان، آفریقای جنوبی، ایران، عربستان سعودی، برازیل و تمام کشورهای پیمان شانگهای را مستحکم تر کرده، راه را بسوی نظم نو جهانی بازتر و روشن تر می نماید.
مبالغه نیست بگوییم که امروز ملتی در جهان وجود ندارد تا از نقش مستقیم امریکا در جنگهای منطقه ای در نقاط مختلف جهان، انکار نماید. امروز همه می دانند که در ویران کردن عراق به بهانه ی سلاح اتمی، در هُل دادن افعانستان در کام تروریزم دینی طالبان به بهانه ی القاعده، در توطئه ی ایجاد داعش برای سقوط سوریه و عراق، در ایجاد بحران و جنگ در لیبیا، یمن و ونزویلا و در افروختن آتش جنگی ویرانگر در اوکراین؛ در همه بحران ها نقش امریکا برجسته و غیرقابل انکاراست.
متکی به همین حقیقت است که حالا حتا شریکان استراتژیک امریکا از اثر فشار ملت های شان، می خواهند از سیاستهای جنگ افروزانه ی آن کشور فاصله بگیرند.
اگر سعودی و امارات متحده عربی ثروتمند است یا فرانسه و ترکیه ـ این دو کشور قدرتمند ناتو و اگر کشورهای بزرگ و پرقدرتی چون برازیل و ارجنتاین است یا هندوستان، افریقای جنوبی، روسیه و چین؛ همه می خواهند از جنگ و سیاست های جنگ افروزانه ی امریکا فاصله گرفته، به قلدربازی ها و سودجویی های آن کشورتسلیم نشوند.
و با اتکا به همین حقیقت، دور نیست روزی که نظام سلطه گرایانه ی امریکا به پایان رسیده، نزدیک ترین متحدان استراتژیک اش، به جای دنباله روی از جنگ های خلق شده توسط امریکا، راه توسعه و انکشاف بیشتر را به پیش بگیرند و دیگر حتا اروپا هم حیاط خلوت امریکا نباشد.
