چرا باید در کشاکش میان اسرائیل و ترکیه باید از ترکیه حمایت کرد؟
نویسنده: عزیز آریونفر، سفیر پیشین افغانستان در قزاقستان و قرقیزستان، مدیر مرکز مطالعات افغانستان در آلمان (فرانکفورت، آلمان)
ترکیه با از میان بردن اسد، بزرگترین لغزش سیاسی را مرتکب گردید و راه تجاوز اسرائیل بر فلسطین و ایران را هموار کرد، غافل از آن که پس از فلسطین و ایران نوبت خودش هم می رسد که اکنون رسیده است.
هدف اسرائیل تضعیف و حتا تجزیه سه کشور کلیدی اسلامی: ایران، پاکستان/ در همدستی با هند و در نهایت ترکیه است. اکنون که ایران به شدت در هم کوبیده شده و ضربه دیده است، نوبت ترکیه فرا رسیده است.
اسد سدی بود که جلو سیل ویرانکن اسرائیل را گرفته بود و روشن بود تا او در دمشق بود ، اسرائیل نمی توانست بر ایران یورش ببرد. از سوی دیگر همچون یک حائل سپری در برابر تجاوزات اسرائیل بر خود ترکیه هم بود. مگر دردمندانه ترکیه اسد را از میان برد و درنتیجه راه را برای تجاوز اسرائیل بر فلسطین و ایران و سپس خود هموار ساخت. ترکیه اکنون بر سر نفوذ در سوریه با اسرائیل در گیر گردیده است. مگر آین تنها آغاز کار است.
اصل برنامه نابودی ترکیه است. فرانسه، یونان و اسرائیل در برنامه دارند تا اوضاع سیاسی را در ترکیه تیره بسازند، کردها را در برابر رژیم ترکیه بر انگیزند و تر کیه را در سوریه با اسرائیل درگیر کنند. در فرجام اقتصاد ترکیه را دچار بحران عمیق بسازند و با مختل ساختن جهانگردی، این کشور را با تورم بی سابقه رو به رو بگردانند.
روشن است با افزایش لگام گسیخته تورم گریز بی سابقه سرمایه از ترکیه آغاز خواهد شد.
یعنی پای ترکیه را در سوریه در جنگ بکشانند، در داخل اپوزیسیون سیاسی را در برابر آن بر انگیزند و کردهای جدایی طلب را هم تحریک کنند. از آن سو، یونان را بر سر قبرس با ترکیه درگیر بسازند و در فرجام دست کم یک رژیم وابسته را در آنکارا رویکار بسازند و به اهداف خود برسند.
در پایان کار استانبول را از ترکیه بگیرند و بخش تورکی نشین قبرس را هم تصرف نمایند. دلیل اصلی این کار سیطره بر منابع گازی بستر دریای میانزمینی / مدیترانه است. به خودی خود با تشکیل دولت کوردستان و جدا ساختن استانبول، کشور ترکیه در عمل فرو می پاشد.
ار چند روسیه و ایران بابت سیاست های نلغزش آمیز اردوغان از ترکیه دل خوشی ندارند، مگر باید با توجه به منافع بلند مدت راهبردی با همکاری چین از ترکیه حمایت کنند. زیرا اگر ترکیه را تنها بگدارند، هم خاستگاه های بزرگ بستر مدیترانه را از دست خواهند داد و هم تنگناهای بوسفور و دار دانل را و هم یک اسرائیل دیگر در سیمای کوردستان پدید خواهد آمد.
روشن است پاکستان کاری در دفاع از ترکیه نمی تواند. کشورهای عربی هم غیر از دادن پول کدام کمکی نمی توانند. می ماند مصر که روابط آن با ترکیه تیره است. مصر هم باید نیک بداند که بدون ترکیه طمعه بعدی خواهد بود. بنا بر این، در عمل تنها ایران و روسیه می توانند به ترکیه کمک کنند.
البته ترکیه باید با ایران بر سر سوریه به توافق برسد و نگذارد رژیم سوریه بر حزب الله لبنان حمله کند. زیرا اگر سوریه بر لبنان حمله کند، ایران ناگزیر به موشکباران سوریه خواهد شد و این تنها به آسیاب اسرائیل آب می ریزد. دو دیگر، باید در سیاست های خود در قبال اوکرایین و قفقاز بازنگری کند و بیش از این منافع روسیه را در این محورها با تهدید رو به رو نسازد.
این ها به کنار، از میان رفتن رژیم اردوغان برای ایران و روسیه بسیار زیانبار است. زیرا رژیم آینده وابسته به غرب خواهد بود و می تواند همه راه های روسیه به اروپا را ببندد و همچنین ایران را در محاصره تنگتر اقتصادی قرار خواهد داد.
اگر اردوغان سرنگون شود، دولت بعدی وابسته به غرب تنگی های داردانل و بوسفور را به روی روسیه خواهد بست. در نتیجه مبادا روسیه و ایران دچار خطای محاسباتی شوند و بگذارند امریکا، انگلیس و اسرائیل ترکیه را ببلعند.
در یک سخن، راهی جز از پشتیبانی از ترکیه وجود ندارد. هر گاه اسرائیل و یونان به ترکیه حمله کنند، ایران باید بی درنگ یونان و اسرائیل را موشکباران کند. بایسته است ایران و ترکیه اختلافات را کنار بگذارند و در عراق و سوریه همکاری کنند. چون اوضاع فوق العاده خطرناک است.
اگر ترکیه با ایران کنار بیاید، می توانند از یکسو پروژه ایجاد کوردستان بزرگ را خنثی بسازند و از سوی دیگر، در صورت بروز جنک بزرگ در سوریه ، ایران هم نیروهای زمینی خود را در حمایت از ترکیه از راه عراق وارد سوریه بسازد. در غیر آن، ترکیه در برابر اسرائیل و یونان تنها خواهد ماند.






