خبر روز

چرا مردم افغانستان، حق دارد، که این کوره گردان به نام زمین را نگه دارند و پایان شوند؟ این زمین زمین آنها نیست...

نویسنده: فرید احمد

زمین را نگه دارید، که بنده هم پایان شوم!

در ولایت کابل یک گوروه مسلح اعلان کرد، که از رزمندگان حزب دموکراتیک خلق، حزب کمونیست های افغانستان نمایندگی می‌کند. “سپاه آزادی” یک گوروه ضدتالیبانی در ولایت بغلان به چین تهدید کرد، که الی هش اقدام خواهد کرد، زیرا از طالبان* پشتیبانی می‌کند.

این اخبار در ذهن این فقیر یک بار چرخ تاریخ را قفا به دهه‌های 60 تا 80 برد، زمانی، که در افغانستان “دهه دموکراسی” با روی کار آمدن احزابی از هر نوع و با پشتیبانی های خارجی دوام داشت. کمونیستان را اتحاد شوروی ، ماویستان را چین، اخوانی ها را پاکستان و سعودی و انگلیس، دموکرات ها را امریکا و... پشتیبانی می‌کردند. بعدتر، قوی ترین شان - حزب دموکراتیک خلق، با کمک شوروی اول داوودخان را به قدرت رساند، سپس، خود قدرت را به دست گرفت.

بعد چه شد، همه می‌دانند. افغانستان به این بدبختی رسید، که امروز قرار دارد. برخی مردم بر انند، که این همه فاجعه‌ها را کمونیست ها پایه‌گذاری کردند، از سوی دیگر هم، اسلامی ها، که هم طالبان و ضدتالیبان از این طایفه‌اند، کمونیست و ادیالوژی اورا اصلاً قبول نمی‌کنند.

حالا گپ هم در همین است: رزمندگانی به نام حزب دموکراتیک خلق و با شعار“زنده باد، جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان!” در ولایت کابل، دل افغانستان، به میدان می‌آیند و علیه تروریستان طالب و داعیش و غیره (حالا این “غیره” چه است؟ یک جنجال دیگر!) ، که همگی “موهره‌های امپریالیزم امریکا و پاکستان”-ند، آن گونه که در زمان جهاد (1979-1989) تنظیم های جهادی را چنین عنوان می‌کردند، دعوای سلطنت خود در دهه 80 - را می‌کنند. پیام دیگر این گوروه این است، که “هر زمان از سوی رهبریت کمیته نوین حزب دیمروراتیک خلق افغانستان به ما فرمان داده شود، قیام مسلّحانه را شروع می‌کنیم ”.

خدا این سرزمین را نگهبان باشد. والله، این مردم چه گناهی پیش خداوند دارند، که این قدر اذیتش می‌کند؟ این کو یک درد بدون خیر، به اتفاق دوم پردازیم.

“سپاه آزادی”از قبل خود را یک گروه ضدطالیبانی اعلان کرده، این دفعه در ولایت بغلان، که خاستگاهش است، به چین “هشدار دوستانه” می‌دهند، که تا آخر به یک “تهدید دوستانه” تبدل می‌یابد. این بچه‌های سر و روبسته به چین می‌گویند، ما مردم شمال افغانستان، که همسایه‌‌های شما هستیم، طالبان اشغالگر را نمی‌پذیریم، اما شما با آنها همکاری می‌کنید.

“اگر شما از همکاری با طالبان دست نکشید، ما - “سپاه آزادی” با دشمنان شما همکاری می‌کنیم. انتخاب کنید: یا ما، یا تروریستان”، - این نکته نهایی پیام و فکر کنم، مهمترین آن، بلکه یک بمب اطلاعاتی و استخباراتی است.

جوانی، که حرف می‌زند، متنی را می‌خواند، که برایش داده‌اند. اصلاً شاید نفهمد، که سخن از چیست. اما آنهایی، که متن را آماده کرده‌اند، خوب می‌فهمند، که چه باید به چین گفته شود. استخبارات چین این قبیل حرف ها را نادیده نمی‌گیرد. حتماً جدی قبل می‌کند.

اما منظور از “دشمنان” چین چیست؟ این گوروه با کدام یکی از دشمنان چین می‌تواند همکاری کند: امریکا، هند، یا حرکت اسلامی ترکستان شرقی*؟

البتّه، رسیدن به مرزهای چین و به چالش کشیدن چنین یک ابرقدرت از سوی دو-سه فقیربچة پاچکندة“سپاه آزادی”یک خواب و خیال است، امّا پشت پیام چیست و کیست؟

روسیه یا پاکستان و ایران نیستند، چون همکار چینند. شاید امریکا و هند و انگلیس باشند، که با چین رقابت می‌کنند.
امّا این فقیر به این نظرم، که این هم هنوز اصل مطلب نیست. اصل مطلب و نگرانی این است، که این ابرقدرتها با افغانستان چه کار می‌خواهند کنند؟ باز حزب دیموکراتیک خلق، باز تنظیمهای چندین دولت و... باز یک“جنگ همه علیه همه” با زور و بازوی جوان فقیر افغانستان، که برای یک برده نان آماده است، چین کجا، حتی امریکا و روسیه و تمام جهان را تهدید کنند، هرچند یک قدم از همین خینجان بغلان بیرون زده نمی‌تواند...

اینک، جمع‌الجمع شش، اگر داعیش* و کمونیستان را هم به حساب گیریم، بلکه خدا می‌داند، با این سرعتی، که آنها ظهور می‌کنند، باز چند جبهه ضدطالیبانی در افغانستان عرض وجود کرده و خواهند کرد. اگر هدف طالب بود، پس برای یک ملت واحد خیالی یک جبهه مقاومت کافی بود. اما این که حالا چندین جبهه به وجود می‌آید، دلیل تشدید فعالیّت های استخبارات خارجی، به شمول کشورهای دور - امریکا و انگلیس و هند است.

اگر هر یکی یک جبهه ایجاد کند، کار به کجا خواهد کشید؟ همان تاریخی، که از سال های 60 عصر گذشته تا به روزهای ما را می‌توانیم تصور کنیم، شاید به گونه‌ای دیگر، اما با همان دهشت و وحشت و بدبختی...

حالا بگویید، آیا حق ندارم، که کره زمین را باز دارم و پایان شوم؟

مردم افغانستان این حق را ندارند؟ از برای صواب، همین طالب، یک جزای آسمانی برای این مردم مظلوم کافی نیست؟ شما چه می‌خواهید با آنها بکنید؟
کاش امکان نگه داشتن این زمین می‌بود!

کاش!

* این سازمان به دلیل فعالیت های تروریستی تحت تحریم های سازمان ملل است


سیاست