مشکل طالبان به طور فزاینده ای اختلافات بین رئیس جمهور و وزارت خارجه روسیه را تشدید می کند.
نویسنده: آندری سرنکو، رئیس مرکز مطالعات سیاست افغانستان (روسیه).
امروز بار دیگر تز ما در مورد عدم وجود استراتژی واحد روسیه در مورد افغانستان تایید میشود.
یک "خط وزارت امور خارجه" وجود دارد که توسط ضمیر کابلوف، ماریا زاخارووا و غیره نمایندگی می شود. ماهیت آن معاشقه با رژیم طالبان و نادیده گرفتن هرگونه جایگزین به ویژه نظامی برای آن است. این خط تا حدود زیادی شبیه استراتژی آمریکا در قبال افغانستان است و می توان آن را مظهر طنز سیاسی دانست. با این حال، چنین تصادفات خندهداری قبلاً ثبت شده است، برای مثال، در سالهای 2020-2021، زمانی که وزارت خارجه روسیه به طور فعال برنامههای واشنگتن را برای انعقاد یک توافق سیاسی با طالبان در مورد خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان تبلیغ کرد. سپس وزارت خارجه روسیه چنین استراتژی را به عنوان موفقیت ثبت نمود. درست است، بعداً معلوم شد که آمریکایی ها دقیقاً در آستانه جنگ های آینده در اوکراین برای ترک افغانستان عجله داشتند. از این خاطر، کمک دیپلمات های روسی به این طرح ها را به سختی می توان یک موفقیت استراتژیک برای مسکو تلقی کرد. اما آنچه انجام شده انجام شده است.
خط دوم "خط نهادهای امنیتی" (شورای امنیت روسیه و غیره) است که رئیس جمهور فدراسیون روسیه روز به روز جانبداری خود را از آن نمایش میدهد. حامیان این خط، طالبان را نه به عنوان شریک، بلکه به عنوان یک مشکل معوق، یعنی یک دشمن اثبات نشده می دانند. از این رو، انتقادهایی نسبت به طالبان وجود دارد که در وزارت خارجه روسیه وجود ندارد.
چند روز قبل، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه بار دیگر طالبان را هدف قرار داد و روابط بین آنها و کییف را در زمینه معاملات تسلیحاتی اعلام کرد. در این زمینه، توصیه های ماریا زاخارووا خطاب به حزب سرگئی میرونوف برای دعوت از طالبان به میزگردی در دومای دولتی، که در آن رهبر یکی از جبهه های مقاومت، احمد مسعود، شرکت کند، بسیار مبهم به نظر می رسد. ضمناً چنین توصیه هایی از پوتین شنیده نشد.
البته این تصادفی نیست. روسیه در حال بازنگری استراتژی خود در قبال طالبان و افغانستان است و این تجدید نظر به طور فزاینده ای خط وزارت خارجه را تضعیف خواهد کرد. واقعاً، میتوان به این وزارت توصیه کرد که ابتدا نمایندگان مقاومت را به اجلاسی با مشارکت طالبان دعوت کند و سپس این را از سرگئی میرونوف مطالبه کند.
