زندگی کردن مانند احمد شاه مسعود و اگر خدا بخواهد مانند او مردن برای وطن و مردم - این نماد ایمان مقاومت کنونی افغانستان است.
نویسنده: آندری سرنکو، رئیس مرکز مطالعات سیاست افغانستان (روسیه)
۲۲ سال پیش احمد شاه مسعود جاودانه شد.
اگر سرنوشت غیر از این حکم میکرد، میتوانست ۲۲ سال دیگر عمر بیند، در حکومت حامد کرزی کدام یک وزیری باشد یا حتی در انتخابات ریاستجمهوری با اشرف غنی رقابت کند.
او باید وسوسه پول مفت آمریکایی، احتمالاً پروژههای تجاری وسوسهانگیز ارباب مواد مخدر افغان را از سر میگذراند، و در مقابل وسوسه ساختن یک عمارت مجلل برای خود در جایی نه چندان دور از قصر ارگ مقاومت میکرد...
احمدشاه مسعود از این همه محروم بود.
تروریست هایی که در ۹ سپتامبر ۲۰۰۱ او را منفجر کردند، می خواستند مسعود را حتما و برای همیشه بکشند. اما آنها نتوانستند به این هدف خود دست یابند - احمدشاه مسعود به جاودانگی رفت و تبدیل به یک افسانه، تاریخ، یک ستاره درخشان در آسمان سیاه و تاریک تاریخ نوین افغانستان شد.
احمد شاه مسعود برای همیشه نماد غرور ملی افغانستان، آمادگی مردم آن برای مبارزه برای عزت و آزادی باقی خواهد ماند.
اکنون دقیقاً به چنین قهرمانان و چنین افسانه هایی مردم افغانستان نیاز دارد که خود را از زنجیر و زولانه اشغال تروریستان طالبان رها کند.
احمدشاه مسعود احتمالاً با کمبودها و ضعف ها و تعصبات خودش آدم ایده آلی نبود. اما با همه اینها، او یک سرباز صادق و یک سیاستمدار خردمند بود - ترکیبی نادر در زمان ما.
و البته او یک مسلمان درستکار و خردمند، مجاهد، مدافع اسلام - اساس هویت افغانی و روح افغانی - بود.
امروز احمد شاه مسعود را دوستان و دشمنان به یاد می آورند. او فراموش نشد و هرگز هر دو او را فراموش نخواهد شد.
مقاومت جدید افغانستان که از پنجشیر، بغلان، تخار و سایر نقاط کشور برای دفاع از ناموس میهن برمی خیزد، نام مسعود را بر پرچم های خود می نویسد و مسیر خود را با زندگی درخشان و شگفت انگیز او مقایسه می کند.
زندگی کردن مانند احمد شاه مسعود و اگر خدا بخواهد مانند او مردن برای وطن و مردم - این نماد ایمان مقاومت کنونی افغانستان بوده و خواهد بود.
احمد شاه مسعود چراغ هدایت افغانستان است. ۲۲ سال است که می درخشد. برای اسرها.
و برای همیشه.
