افسر پیشین امنیت ملی پس از رهایی از زندان طالبان خودکشی کرد.
کابل، فرزام کاظمی — «سنگر». نزدیکانش می‌گویند، او در زندان طالبان مورد شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفته بود.
یک افسر پیشین ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان در ولایت کاپیسا، یک هفته پس از رهایی از زندان طالبان، خودکشی کرده است.
به گزارش «سنگر»، به نقل از اطلاعات منتشرشده در صفحه قاضی عبدالرزاق نجرابی، نصرت‌الله غفاری، باشنده روستای افغانیه ولسوالی نجراب، شب پنجشنبه در حویلی منزل خود را حلق‌آویز کرده و جان باخته است.
غفاری در زمان جمهوریت هفت سال در بخش‌های مختلف ریاست عمومی امنیت ملی، از جمله در بخش امنیت کابل، ایفای وظیفه کرده بود.
به گفته نزدیکانش، استخبارات طالبان شش ماه پیش او را شب‌هنگام از خانه‌اش بازداشت کرده و به زندان شش‌درک انتقال داده بودند.
«پس از یک ماه بی‌خبری از سرنوشت او، از زندان شش‌درک تماسی دریافت کردند که در آن برای رهایی افسر پیشین یک میلیون و پنجصد هزار افغانی مطالبه شده است»، می‌گویند نزدیکانش.
به گفته نزدیکانش، خانواده غفاری به دلیل مشکلات اقتصادی توان پرداخت این مبلغ را نداشت. در این مدت دختر ۱۲ ساله او با دست‌فروشی در بازار نجراب هزینه‌های روزمره خانواده را تأمین می‌کرد.
نزدیکان غفاری ادعا دارند که او در دوران بازداشت مورد شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفته بود.
«چندین استخوان بدن او شکسته، شش دندان و ناخن‌های پاهایش کشیده شده بودند. همچنان، آثار سوختگی بر اثر استفاده از سیخ‌های داغ‌شده در گردن و ستون فقراتش دیده می‌شد»، گفته‌اند آنان.
برادر غفاری گفته است که او پس از رهایی از زندان شب‌ها از کابوس‌های وحشتناک بیدار می‌شد، فریاد می‌کشید و سرش را به دیوار می‌کوبید.
«در چنین حالت‌ها فریاد می‌زد: «نزنید، به خاطر خدا، بس است!»»، می‌گوید او.
او همچنان هنگام پرسش درباره شرایط زندان به گریه می‌افتاد و از اطرافیانش می‌خواست که دیگر در این باره چیزی نپرسند.
«غفاری پس از رهایی بارها اظهار داشته بود که زندگی دیگر برایش معنایی ندارد. او حتی در زندان از طالبان خواسته بوده است که او را بکشند»، می‌گویند نزدیکانش.
نصرت‌الله غفاری از خود یک همسر و سه فرزند — دو دختر هفت و دوازده‌ساله و یک پسر نُه‌ساله — به‌جا گذاشته است.
تا زمان تهیه این خبر، واکنش رسمی مقامات طالبان به ادعاهای خانواده غفاری درباره شکنجه و مطالبه پول برای رهایی او در منبع مذکور ذکر نشده است.
مرگ این افسر پیشین بار دیگر مسئله سرنوشت نظامیان حکومت سابق افغانستان، شرایط نگهداری در بازداشتگاه‌ها و مسئولیت عاملان احتمالی شکنجه را مطرح می‌کند.
طالبان از ۱۵ اگست سال ۲۰۲۱، زمان بازگشت دوباره به قدرت، هزاران نظامی حکومت پیشین را بازداشت و زندانی کرده‌اند که به تخمین منابع مستقل، حدود ۲۵۰ نفر در جریان شکنجه جان باخته‌اند.
در مجموع، طی پنج سال گذشته حدود ۶ هزار نظامی کشته شده و ۱۵ هزار نفر دیگر اکنون زندانی هستند. این در حالی است که اکثر بازداشت‌شدگان پس از پرداخت پول‌های هنگفت جان خود را نجات می‌دهند و اغلب به کشورهای همسایه، به‌ویژه ایران، پناه می‌برند.
حکومت طالبان هیچ‌گاه در برابر این اخبار اظهار نظر نکرده و به شکایات و شواهد عینی ویدیویی منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، که از کشته شدن نظامیان در پی شکنجه‌های شدید، حتی سربریدن‌ها، حکایت دارند، واکنش نشان نداده است.
