اعتماد ملی یا شرط رفاه در افغانستان چیست؟
نویسنده: احمد سعیدی، تحلیلگر مسائل افغانستان و منطقه (آلمان) ویژه سنگر، مخصوص برای "سنگر"
روز گذشته از آدرس مدافعان منافع ملی افغانستان نوشته بودم که در شرایط موجود افغانستان به یک جبهه وسیع ملی ضرورت دارد، خوشبختانه نوشته ام در بعضی از رسانه ها نیز انعکاس همه جانبه ی داشت، اما بعضی ها گفته بودند که کدام جبهه و کدام نهاد ؟
هدف من تنها و تنها مدافعان منافع ملی نیست، مدافعان منافع ملی میداند که همسو و همگام با سایر احزاب و نهاد های شخصی در یک مسیر حرکت کند و جبهه وسیع ملی را بسازند.
در حال حاضر در افغانستان جبهات نهاد ها سازمان ها و شخصیت های مستقل سیاسی وجود دارد اما چطور همه همسو و همکار شوند؟
به عقیده من در حال حاضر ما به یک اعتماد ملی نیاز داریم افغانستان در شرایط فعلی به بحرانهای گوناگون گرفتار است، مانند بحران اجتماعی، بحران سیاسی، بحران امنیتی، بحران اقتصادی، و ده ها مرض دیگر که نامش را در عالم سیاست بحران گذاشته اند ولی باید دانست که بحران اجتماعی با زنگار شدن اخلاق جامعه از بد ترین بحرانهای است که باعث متلاشی شدن شیرازه نظام در یک کشور میگردد.
پایه وقوام یک نظام در تمام دنیا ملت و مردم اند مردم میتوانند به نظام های سیاسی مشروعیت بخشند و مردم میتوانند از نظام دفاع کنند و مردم است که از اثر حمایت شان رهبران و سیاستمداران نفس میکشند، رهبر بدون مردم جسم بدون نفس است، غمبار ترین بحران کشور بحران بی باوری و نبود اعتماد ملی است.
ریشه بحران اجتماعی از لجنزار بیعدالتی آب میخورد، بحران که با گسترش و افزایش آن ریشه درخت تنومند باور ملی موریانه ای میشود و فرو می غلتد و اعتماد و باور انسانها را از بین می برد.
وقتی اعتماد نبود هیچ چانس و فرصتی برای گام گذاشتن نیست، اعتماد يکی از جنبه اساسی و مهم روابط انسانی در يک جامعه است و فقدان آن، اين روابط را از بين می برد.
اعتماد زمينه ساز مشارکت و همکاری در زمينه های مختلف اقتصادی، سياسی، اجتماعی و فرهنگی می گردد و با ايجاد تمايل اعضای جامعه به همکاری با همديگر، مشارکت را در همه ی بخش ها سرعت می بخشد، با نبود آن همه چیز نا بود است. بیائید اعتماد ملی را زنده کنیم.
ما چه نیاز داریم؟
بلی به امنیت نیاز داریم، به اقتصاد نیاز داریم این دو نیاز پختگی سیاست داخلی و خارجی را به نمایش میگذارد ، اما نیاز اساسی ما همدلی وحدت و یک پارچگی است و این همدلی ممکن نیست مگر با جوهر عدالت، جایکه عدالت نباشد محبت نیست و اگر محبت نبود وحدت بمیان نمی آید.
رهبران جبهات، احزاب و نهاد های مختلف همه ی ما و شما باید اولویت ها را بشناسیم باید بدانیم که اولویت ما ایجاد فضای باور و اعتماد و برادری است، ما و شما در این شرایط بیشتر از آب و نان به اتحاد و وحدت و یک پارچگی نیاز داریم لذا با گذشت، روا داری و عدالت گستری دل مردم را بدست آوریم بر قوت و شوکت خود بیا افزایم چل و فریب و انتقام را کنار گذاشته به روز های سخت و دشوار فکر کنیم.
در حال حاضر تعدادی که در اریکه قدرت اند قدرت را یک غنیمت جنگی میدانند در حالیکه قدرت غنیمت جنگی نه بلکه مال ملت است، باید همه مردم در آن سهیم باشند.
من از شما برادرانه تقاضا میکنم، بیائید با هم صادق باشیم ، بیائید با هم برادر باشیم بیائید مرحم زخم صد ها و هزاران خانواده دردمند باشیم که همه روزه جگر گوشه های خود را به بهانه های مختلف از دست میدهند ما بدون جلب رضایت مردم به شکست مواجه هستیم ما در دام توطئه های داخلی و خارجی گیر مانده ایم ولی خوشبختانه یک نعمت در وجود ما هست که ما را نجات میدهد، نعمت صداقت، محبت، دوستی، نوازش روا داری بخاطر جلب اعتماد و اعاده اعتبار و باور از دست رفته است.
یکبار دیگر از تمام نهاد ها احزاب و شخصیت های سیاسی احترامانه تقاضا میکنم که بخاطر ساختن یک جبهه وسیع ملی فراگیر گرد هم جمع شوند از خود کامگی ها و جا طلبی ها بگذرند فرصت های اندکی در دست است اگر این فرصت ها را از دست بدهیم همه چیز را برای همیشه از دست خواهیم داد.
به امید پیروزی ملت مؤمن و سر بلند أفغانستان.
