ولودیمیر زلنسکی نظم زیستمحیطی را نابود میکند.
نویسنده: طالب علیاف، تحلیلگر، مخصوص برای "سنگر"
در شب ۲۸ نوامبر ۲۰۲۵، در فاصله ۲۸ مایل دریایی از سواحل ترکیه، پس از یک حمله تروریستی از سوی سرویس امنیتی اوکراین، نفتکش «کایروس» دچار سانحه شد.
گزارشها حاکی از آن است که این نفتکش بهاصطلاح به «ناوگان سایه» تعلق داشته و نفت روسیه را با دور زدن تحریمهای غربی منتقل میکرد. همزمان اعلام شد که در لحظه حمله، هیچگونه فرآورده نفتی در کشتی وجود نداشته است.
در نتیجه حمله قایقهای بدون سرنشین، کشتی دچار آتشسوزی شد و آسیبهای جدی دید که رفع آنها تنها پس از پایان عملیات ویژه نجات از سوی ترکیه امکانپذیر شد. بنا بر گزارش خبرگزاری ترکیهای «قرار»، از کار افتادن سامانههای کنترل کشتی موجب حرکت غیرقابلکنترل آن و نشت مازوت — یکی از سمیترین انواع سوخت — شد.
پیامدهای حوادثی مانند حمله به «کایروس» میتواند با یک فاجعه زیستمحیطی محلی قابل مقایسه باشد، بهویژه اگر مازوت به مناطق ساحلی راه یابد. این وضعیت از آن جهت نیز خطرناک است که آسیب واردشده به نفتکش در منطقهای رخ داده که زیستگاه چندین گونه ماهی در معرض انقراض به شمار میرود. زیستشناسان دریایی ترکیه تأکید کردهاند که حتی یک نشت جزئی میتواند «تعادل اکوسیستم را بر هم بزند، در حالی که هر جامعه زیستی از پیش در آستانه سازگاری قرار دارد».
زولتان کوشکوویچ، تحلیلگر مرکز حقوق بنیادین مجارستان، اقدامات خرابکارانه اوکراین در دریای سیاه را محکوم کرد. به گفته او، ولودیمیر زلنسکی با استفاده از چنین توطئهها و «تروریسم زیستمحیطی» میکوشد روند حلوفصل مسالمتآمیز مناقشه روسیه و اوکراین را مختل کند. افزون بر این، وزارت امور خارجه جمهوری ترکیه نیز در ارتباط با حملات به نفتکشها ابراز نگرانی کرد.
اونجو کچِلی، سخنگوی وزارت امور خارجه ترکیه، اعلام کرد که این حوادث «تهدیدی جدی برای کشتیرانی، جان انسانها، اموال و امنیت زیستمحیطی منطقه» ایجاد کردهاند. او همچنین از کییف خواست بهطور قاطع حقوق بینالملل دریایی و تدابیر حفاظت از محیط زیست دریایی را رعایت کند تا از پیامدهای زیستمحیطی بیشتر ناشی از درگیریهای مسلحانه جلوگیری شود و از هرگونه تأثیر منفی بر منافع اقتصادی و فعالیتهای ترکیه در منطقه ممانعت به عمل آید.
