سازمانی، که از کارمند خود دفاع کرده نمیتواند، از مردم عام افغانستان چگونه دفاع کند؟
نویسنده: احمد سعیدی، تحلیلگر امور افغانستان و منطقه (آلمان)
تعدادی از دوستان مخصوصا احزاب و نهاد های سیاسی و اجتماعی افغانستان توقع دارند که مذاکرات بین الافغانی تحت نظر سازمان ملل متحد اگر دایر شود نتیجه مثبتی را برای نجات افغانستان از این بن بست خواهد داشت، اما عده ی دیگری از افغان های عزیز خصوصا خواهران محترم ما از اجراات و عملکرد های سازمان ملل متحد ناراض اند و حتی میگویند که این سازمان به حمایت از طالبان قرار دارند که حق بجانب هم هستند.
من باورمند نیستم که سازمان ملل متحد بتواند کاری را در مورد افغانستان که لایق مردم باشد انجام دهد سازمان ملل متحد بخصوص همین آقای گوتریش توان آنرا ندارد تا درد مردم افغانستان را دوا کند.
من نقاط ذیل را میخواهم با شما شریک سازم و قضاوت را به حکم وجدان بشما واگذار میکنم.
آیا سازمان ملل متحد میداند که افغانستان طی اضافه تر از چهار دهه جنگ های خونین هجوم ابر قدرتها یک مرتبه روسیه و بار دیگر با ساز و برگ امریکا و هم پیمانانش بر سر مردم افغانستان چه حالتی آمد؟
آیا سازمان ملل متحد میداند که در افغانستان در میان این دو جنگ یعنی در زمان روس ها و در زمان امریکایی ها اضافه تر از یک میلیون هشصد هزار نفر کشته و صد ها هزار نفر دیگر زخمی و معلول شدند.
همین لحظه در افغانستان فقر استبداد و بی عدالتی بیداد میکند و زیر حاکمیت طالبان در حدود اضافه تر از ۲۰ میلیون نفر زیر خط فقر قرار دارند.
طی همین چهل سال جنایات که در افغانستان صورت گرفته و در حال حاضر نیز این جنایات ادامه دارد آیا کدام جنایتکار از طرف سازمان ملل متحد در محکمه بین المللی معرفی شده، یا امیدی است که معرفی شود.
آیا دارایی ها و سرمایه های که از خون مردم افغانستان بدست آورده اند واپس گرفته شده؟ آیا کسی مجازات شده؟ بدون شک که نشده ...
حقیقت اینست که سازمان ملل متحد در افغانستان به هیچ صورت کاری را کرده نمیتواند سازمان که حتی منشور خود را تطبیق کرده نتوانسته، خانم ها که در دفاتر سازمان ملل کار میکردند طالبان آنها را از کار منع کردند سازمان ملل با گردن کجی هر روز عذر میکنند که طالبان آنها را اجازه کار بدهید در حالیکه اصول و منشور خود را زیر پا کرده است، سازمان که از کارمند خود دفاع نتواند که خود معاش میدهد چه رسد بحال مردم عام افغانستان.
حالا مردم افغانستان چگونه انتظار دارند که ملل متحد پا پیش میگذارد و کاری را به ما انجام میدهد.
من باور ندارم که این سازمان ملل متحد بتواند داروی شود برای درد و رنج مردم افغانستان، چون این سازمان تحت تاثیر ابر قدرت هاست از طریق ابر قدرت ها تغذیه میشود، و بدستور ابر قدرت ها عمل میکند، تا ابر قدرت ها با یکدیگر در مورد افغانستان تفاهم نکنند این سازمان ملل متحد اگر صد ها جلسه ی دیگر را دایر کند کاری را انجام داده نمیتواند.
همین سازمان ملل متحد بود که در افغانستان دو، سه ماموریت بزرگ داشت و میلیون ها دالر جهان را بنام کمک انسانی به مصرف رسانید نتیجه آن چه شد؟
افغانستان ویران تر شد اصول، قانون، مقررات و نظام از بین رفت مردم زیادتر مهاجر شدند و یکبار دیگر افغانستان در اختیار گروه های تروریستی قرار گرفت این است سرنوشت اجراات ملل متحد، این است باور ها و عقاید که دنیا به ابر قدرت های جهانی دارند.
اگر ما با همین عملکرد های سازمان ملل متحد که در جلسه دوحه صورت گرفت و به همین عملکرد های که اعلامیه صادر میکند و و از حقوق زن ها دفاع میکند دل ببندیم و باور کنیم مطمئنا به سر منزل مقصود نخواهیم رسید.
این باور ها که سازمان ملل متحد ما را از این بد بختی ها نجات میدهد خواب است و خیال است و محال است و جنون...
فقط باید یک ملت واحد و همدست دست شد در راه نجات وطن خود تا قربانگاه گام برداشت، در غیر آن چاره ی وجود ندارد.
