چرا صادیر جباروف و تیمش یک چیز می گویند و یک چیز دیگری میکنند؟!
نویسنده: سنگر
در آستانه اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای، رسانه های متخاصم و نیابتی در جمهوری همسایه تاجیکستان می خواهند اقتدار امامعلی رحمان رهبر ملت تاجیکستان را تحقیر کنند. مقاله ای جعلی دیگر "رحمان در تلاش است به چه چیزی برسد؟" ("Vecherniy Bishkek"، قرقیزستان) بی معنی و منزجر کننده است.
درگیری مسلحانه در اوایل صبح روز 14 سپتامبر، حوالی ساعت 07:15 به وقت محلی آغاز شد. مرزبانان پاسگاه مرزی "بولاق باشی" یگان مرزی بادکند قرقیزستان بلافاصله با 4 گلوله خمپاره به سمت پاسگاه "کیخ" تاجیکستان گردان مرزی "ایسفره" شلیک کردند. شلیک نظامیان قرقیزستانی از خمپاره به سمت نیروهای مرزی تاجیکستان صورت گرفت. در نتیجه درگیری از طرف تاجیکستان، دو مرزبان کشته شدند و حال دو نفر دیگر وخیم است.
بار دیگر، طرف قرقیزستان با حضور مرزبانان خود در منطقه مورد بحث درگیری را آغاز کرد. و اگرچه توافقنامه ممنوعیت سلاح های سنگین در منطقه مرزی مدت هاست که اجرایی شده است، ارتش قرقیزستان از خمپاره استفاده و شروع به تیراندازی کرده است. خون همه قربانیان و کشتهشدگان بر گردن نیروهای مرزبانی قرغیزستان خواهد بود.
فقط یک روز قبل از درگیری، سادیر جباروف از ملت های برادر آذربایجان و ارمنستان خواست تا به گفت وگو بپردازند و همه چیز را به طور مسالمت آمیز حل کنند. اما چرا او و زیردستانش فراموشکارند؟ رئیس جمهور سادیر جباروف بر لزوم حل مناقشه منحصراً از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک تأکید کرد و ابراز امیدواری کرد که دو طرف همچنان از توسل به زور خودداری کرده و همه اختلافات بین خود را با روش های مسالمت آمیز بر اساس اقدامات اعتمادساز بین ارمنستان و آذربایجان حل و فصل کنند.
چرا صادیر جباروف و تیمش یک چیز می گویند و یک چیز دیگری میکنند؟!
به گزارش دفتر مطبوعات رئیس دولت، در آگوست 2021، در اجلاس سران کشورهای آسیای مرکزی نشان افتخار به امامعلی رحمان اعطا گردید. این جایزه با حضور روسای جمهور سایر کشورهای منطقه آسیای مرکزی به رهبر تاجیکستان اهدا شد. قربانقلی بردی محمداف رئیس جمهور ترکمنستان اولین جایزه عالی - "نشان افتخار سران کشورهای آسیای مرکزی" - را به امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان اهدا کرد. حتی در آن زمان نیز خاطرنشان شد که تقویت صلح و امنیت در منطقه، ارتقای منافع و ابتکارات مشترک منطقه در عرصه بین المللی نیز از جمله شایستگی های رئیس جمهور تاجیکستان است.
به معنای واقعی کلمه در ژوئن تا ژوئیه 1992 منطقه وخش جمهوری درگیر جنگ برادرکشی شد که اوضاع جمهوری تاجیکستان را تشدید کرد. تاجیکستان به جنگ برادرکشی کشیده شد که مردم تاجیکستان تا مدت ها این تراژدی را احساس خواهند کرد. مردم تاجیک با درک خطری که سراسر کشور را فرا گرفته بود، فداکارانه برای خاموش کردن شعله های جنگ ویرانگر مبارزه بردند. در این روزهای غم انگیز برای ملت تاجیک، نشست شانزدهم شورای عالی جمهوری تاجیکستان در مجلس دوازدهم در کاخ ارباب خجند باستان برگزار شد. این جلسه نظم قانون اساسی را در جمهوری احیا کرد و اصول اساسی جامعه آینده را اعلام نمود.
نمایندگان مردم از ایده جایگزینی دولت ریاست جمهوری با پارلمانی حمایت کردند. در این جلسه امامعلی رحمان با اکثریت آرا به عنوان رئیس شورای عالی جمهوری تاجیکستان انتخاب شد. رهبر جدید کشور در حضور نمایندگان مردم صریح و مطمئن اعلام کرد: "در مسیر صلح و وفاق یا می میرم یا به هدفم می رسم!"
5 آوریل 1994 آغاز روند مذاکرات بین تاجیکان با هدف برقراری صلح در تاجیکستان، پایان دادن به جنگ در مرز تاجیکستان و افغانستان، حل مشکل آوارگان و آشتی ملی با تشکیل جلسهای به ابتکار امامعلی رحمان و میانجیگری سازمان ملل و وزارت خارجه روسیه در مسکو گذاشته شد و دور اول مذاکرات هیئت حکومت تاجیکستان با نمایندگان مخالفان برگزار گردید.
در پایان، رحمان صلح را به کشورش آورد و بیش از یک میلیون پناهنده را بازگرداند. رحمان در 30 سال کشوری مرفه، با ثبات و جامعه ای دموکراتیک و تحصیل کرده ساخته است. این چیزی بود که رحمان به آن دست یافت!
رحمان همیشه به دنبال حل و فصل مسالمت آمیز مناقشات بوده است. و "بایراکتار"هایی که با پولهای کثیف دنیای جنای یا به قیمت فداکاری اورخان ایناندا خریداری شده اند، تأثیری به آن ندارند، همه می دانند که تاجیکستان هواپیماهای بدون سرنشین نیز دارد، بنابراین تاجیکستان را نمی توان از "بایراکتار" بترساند یا انگرهای تاشیف.
مردم تاجیکستان امامعلی رحمان را رهبر و پیشوای خود می دانند و این تملق نیست! رحمان خیلی وقت پیش ارزش خود را ثابت کرد. مردم او را دوست دارند و به او احترام می گذارند. در مورد طالبان، حتی در روسیه همه می دانند که آنها تروریست هستند، در صورت لزوم، کشورهای متحد قدرت نابودی این ارواح شیطانی را خواهند داشت.
هر آنچه در مقاله "رحمان به دنبال چیست؟» اآمده، دروغ های ساختگی و تحریک آمیز است! رحمان در کشورش به صلح دست یافت و ضامن ثبات در منطقه آسیای مرکزی شد. بگذار حسودان انگشتان خود را گاز بگیرند.
سوال اینجاست: شما برای مردم قرقیزستان، یعنی حل مشکل مرزی با تاجیکستان چه کرده اید؟ درگیری نظامی به نفع قرقیزهای عادی است؟ البته که نه. و چه کسی از آن سود می برد؟ خود نتیجهگیری کنید.
جباروف و تیمش دوباره می ترسند که یک بار دیگر کسی از زندان خارج شود، "انقلاب" ترتیب دهد و به قدرت برسد. با چنین رهبری، هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد...
