این پاسخ به کسانی است که احمد مسعود را به عنوان یک رهبر و جبهه مقاومت ملی را به عنوان یک جبهه نمی شناسند.
نویسنده: احمد سیدی، تحلیلگر مسایل افغانستان و منطقه (آلمان)، مخصوص برای "سنگر"
روز گذشته من نوشتهای داشتم تحت این عنوان که "آقای احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی، به آمریکا دعوت شده است". بعد از انتشار این مطلب، نظرات مختلفی، چه مثبت و چه منفی، دریافت کردم. اما دوست گرامیام، جناب آقای سید ذاکرالله سادات، از عنوان «جبهه مقاومت ملی» بنام احمد مسعود به شدت آزرده خاطر شده و برایم نوشتهاند که چرا احمد مسعود را به عنوان رهبر جبهه مقاومت ملی خطاب کردهام. به گفتهی جناب ایشان، نه مقاومتی ملی وجود دارد و نه کسی ملیگرا و رهبر مقاومت ملی است.
جناب آقای سادات، نه تنها من، بلکه تمام رسانههای ملی و بینالمللی، از جمله رسانههای انگلیستان که شما تابیعت آن کشور را دارید، بارها احمد مسعود را به عنوان رهبر جبهه مقاومت ملی معرفی کردهاند. و از سوی دیگر دعوتی که از طرف «مایکل مککال»، رئیس کمیته سنا آمریکا، صورت گرفته از احمد مسعود به عنوان رهبر جبهه مقاومت ملی دعوت شده است، نه بنام دیگری، این همه حقایق، گواهی بر این امر است که در این نوشته، گناهی متوجه شخص نیست. کشور ها و رسانه های که بار بار احمد مسعود را رهبر جبهه مقاومت ملی میگویند آیا انتقادی دارید؟
پیشنهاد من خدمت تان این است که شما اول باید به کشور انگلستان که تابیعت آنرا دارید، بگویید که چرا این القاب را به آقای احمد مسعود نسبت میدهند. چرا تنها سنگ ملامت را بر سر احمد سعیدی میکوبید که کلمه مقاومت ملی را گفته اند.
من با کلمه مقاومت ملی توافق دارم و مقاومت ملی در مقابل طالب را مایه افتخار و سر فرازی خود میدانم.
به هر حال، آنچه شما باور دارید و یا اینکه با نوشتن کلمه مقاومت ملی احساسات شما خیلی خدشه دار شده مربوط به خودتان است به من ارتباطی ندارد من به نظر و دیدگاه شما احترام میگذارم. حتی اگر شما بخواهید طالبان را ناجیان افغانستان و قهرمانان کشور بنامید، من مشکلی ندارم این عقیده ی شماست و اگر ندانید هم من مشکلی ندارم.
اما این حق را برای خود قائل محفوظ میدانم که هر شخصی را به نام و القابی که میخواهم، معرفی کنم. و از کسی دیگری بشمول شما در این مورد اجازه نمیگیرم.
در این نوشته قصد دارم با توجه به اعتراض جناب شما، شخصیت ملی و ملیگرا را از نگاه منطق علمی تعریف و توصیف کنم.
جناب آقای سادات، شخصیتهای ملی و ملیگرا، افرادی هستند که به کشور، فرهنگ و منافع ملی خود وفادارند و تلاش میکنند تا به بهبود وضعیت جامعه و کشورشان کمک کنند. برخی از ویژگیهای بارز این شخصیتها عبارتند از:
1 - عشق به وطن: این افراد به کشور و فرهنگ خود عشق میورزند و آن را ارج مینهند.
2 - صداقت و راستگویی: شخصیتهای ملیگرا معمولاً صادق و راستگو هستند و به اصول اخلاقی پایبندند.
3 - فداکاری: این افراد آمادهاند تا منافع شخصی خود را فدای منافع عمومی و ملی کنند.
4 - تعهد به عدالت اجتماعی: آنها به عدالت و برابری در جامعه اعتقاد دارند و برای رفع تبعیضها و نابرابریها تلاش میکنند.
5 - آگاهی از تاریخ و فرهنگ: این افراد به خوبی از تاریخ، فرهنگ و میراث ملی خود آگاه هستند و سعی میکنند آن را حفظ و ترویج کنند.
6 - رهبری و الهامبخشی: شخصیتهای ملیگرا غالباً قادرند دیگران را به سوی اهداف ملی و اجتماعی هدایت و تشویق کنند.
7 - تلاش برای استقلال و خودکفایی: آنها به استقلال کشور خود اهمیت میدهند و تلاش میکنند تا در زمینههای مختلف، از جمله اقتصادی و سیاسی، کشور را به خودکفایی برسانند.
8 - همبستگی و وحدت ملی: این شخصیتها به ایجاد وحدت و همبستگی میان افراد و گروههای مختلف اجتماعی و قومی کشور خود اهمیت میدهند.
جناب آقای سادات، آیا ما و شما دارای این ویژگیها هستیم؟ آیا ما از چنین مفاهیمی برخورداریم؟ اگر داریم، خوب است، و اگر نداریم، اجازه دهید دیگران نیز حق انتخاب داشته باشند.
بهتر است به آینده نگاه کنیم. اگر به گذشته بچسبیم، آینده را از دست خواهیم داد. بهتر است به سمت وحدت، همدلی و همسویی گام برداریم. گذشتهی اکثریت ما آنقدر روشن و شفاف نیست که اگر به آن نگاه کنیم، آینده را از دست خواهیم داد.
با حرمت
احمد سعیدی
