چگونه دروغ های مدافعان طالبان در روسیه فرو ریخت؟
نویسنده: آندری سرنکو، مدیر مرکز تحلیلی جامعه دانشمندان سیاسی روسیه
منبع: تلگرام - کانال "آندری سرنکو"
چندین ماه است که فعالان مختلف رسانه ای و تلگرام نویسان در خدمت وزارت خارجه روسیه و گروه ضمیر کابلوف برای مخاطبان ساده لوح در مورد ارتباط ادعایی رهبر مقاومت ضد طالبان احمد مسعود با شاهیگری بریتانیا (MI6, وزارت خارجه، و دیگر شروران انگلیسی) داستانی افسانه ای میبافند.
این ارتباط ادعایی شاید بحث اصلی "کابلوف زادهها" بود که منطق وزارت خارجه روسیه در بوسابوسی ها با طالبان را توجیه می کردند. گویا مسعود و جبهه مقاومتش یک پروژه بریتانیایی و آمریکایی است، پس مسکو باید آغوش خود را به روی طالبان، این مردان کافی و مبارزان وفادار در برابر غرب منفور و به ویژه آنگلوساکسون ها باز کند.
در نهایت چه می بینیم؟ نخست، تام وست، نماینده ویژه ایالات متحده، در پایان ماه می به مهاجران افغان در آنکارا گفت که ایالات متحده قصد ندارد رژیم طالبان را در کابل سرنگون کند (یعنی در واقع او به نفع حفظ طالبان در قدرت در افغانستان صحبت کرد). و اکنون نمایندگان بریتانیا علناً همین موضوع را اعلام کرده اند و خاطرنشان کردند که آنها قاطعانه با تلاش های مسلحانه برای سرنگونی طالبان مخالف هستند. رهایی چند شهروند بریتانیایی توسط حکومت طالبان به نمادی از آنتانتای جدید لندن و طالبان کابل تبدیل شد.
البته این همه عالی است.
اما اکنون میخواهم نظر دیپلماتهای زبردست روسی و خادمان رسانهای آنها را بشنوم: با احمد مسعود و دوستی روسیه و طالبان چه کار کنیم؟ این منفورترین آنگلوساکسون ها و برادران شگفت انگیز طالبان در سمت چه کسانی قرار گرفتند؟ و وزارت خارجه روسیه و شخص آقای کابلوف که قصه هایش را در مورد طالبان ضدغربی و "جاسوس خطرناک بریتانیایی" مسعود می فروشد، طرف کیست؟
البته زبان به دیپلمات ها داده می شود که دروغ بگویند. اما این به سختی بهانه ای برای دروغ گفتن به خودتان نیست. البته مگر اینکه مخاطب روسی کابلوف و همکارانش از خود آنها باشد.
