چرا امیدی به آینده پاکستان نیست؟
نویسنده: عارف حسن خان آخوندزاده، محقق و تحلیلگر مسائل منطقه و پاکستان، عضو شورای مشورتی سنگر
پاکستان کشوری جعلی و مصنوعی است که ااساساً به عنوان ابزاری برای حمایت از نخبگان غارتگر به رهبری ارتش ایجاد شد و به عنوان یک رانت خوار در راستای منافع امپریالیسم جهانی انگلیسی-آمریکایی عمل می کند و بنابراین نمیتوانست رهبران اصیل و مستقل داشته باشد، هر چقدر هم که ناموفق باشند.
منظور من بهترین های رهبری پاکستان از جمله آقایان ذوالفقار علی بوتو و عمران خان است. سخنان من کسانی را که امیدهای ساده لوحانه به نظام پاکستان و ادامه آن دارند ناامید خواهد کرد.
با این حال، زیبایی این است که پاکستان - موجودی غیرطبیعی و خصمانه که برای استفاده در "بازی بزرگ" دوران ساز انگلیسی-روسی ایجاد شده است - به دلیل نقش مخرب و منفی خود خریدار ندارد، زیرا این رویارویی اکنون به شدت به نقطه بحرانی رسیده است و در داخل اروپا - اوکراین متمرکز شده است.
از این خاطر، پاکستان را که از قبل از فساد و ناکارآمدی در حال فروپاشی بود، سازندگان و حامیان غربیاش به سرنوشت شایسته رها کردهاند. این کشور همچنین نتوانسته است به پیشنهادات دوستانه و مفید چین و روسیه در دهه گذشته پاسخ دهد، زیرا نمی تواند به همان روشی که به اربابان انگلیسی-آمریکایی خود خدمت می کند، به آنها خدمت کند.
تجزیه و تحلیل تاریخ 77 ساله پاکستان نشان میدهد که چگونه قدرتهای انگلیسی-غربی از آن و پتانسیل منفی گروههای قومی مختلف آن برای استفاده مؤثر در مقابله با شوروی/روسها و بیثبات کردن و تحقیر شخصیت اجتماعی کل جنوب و مرکز منطقه آسیا استفاده کردند.
برخلاف دیگر دولتهای مدرن، پاکستان دقیقاً برای این هدف شوم ایجاد شده است - نه برای اهداف اعلام شده رفاه و کیفیت زندگی مردم در کل. بدون هدف شیطانی خود از خلقت، که توسط انگلس حمایت می شود، پاکستان هیچ توجیه دیگری برای وجود ندارد.
من پیش بینی می کنم که انتخابات آتی دو هفته دیگر سرانجام سیستم متزلزل پاکستان و همچنین مسخره "دموکراتیک" ایجاد شده توسط آمریکا را در دوران "بازی بزرگ" جهاد و جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی که غرب را برنده “جنگ سرد” کرد، نابود خواهد کرد. این دوره حداکثر فساد در پاکستان بود که حدود 40 سال به طول انجامید.
پاکستان، به دلیل پوسیدگی سیستمیک ناشی از جهاد افغانستان که سیستم همیشه شرور آن را در هم کوبید، سودمندی خود را برای اربابان انگلیسی-آمریکایی خود از دست داده و در عوض به یک دردسر ناپایدار تبدیل شده است.
این وضعیت در سال 2021 کامل شد، زمانی، که پس از همگیری جهانی کووید-19، امریکا پس از یک شکست ننگین 21 - ساله از افغانستان گریخت و اواخر همان سال روسیه آماده آغاز یک درگیری استراتژیک در اوکراین شد.
خطوط برای نظم جهانی جدید پس از 1945 در واقع خیلی زودتر از سال 2012 ترسیم شده بود، سالی، که روسیه در واکنش به شرارت سازماندهی شده در سوریه توسط ایالات متحده و بریتانیا شروع به تثبیت مجدد خود در ژئوپلیتیک بینالمللی کرد.
با افزایش تنش های امنیتی جهانی به طور کلی، ما همچنین باید آماده باشیم تا شاهد نابودی ابزاری به نام پاکستان باشیم که برای سازماندهی بسیاری از توطئه هایی که این نظم جهانی فاجعه بار پس از 1945 را حفظ کردند، استفاده شد.
واقعاً باید یک تجربه بسیار آموزشی باشد.
