حاکمیت در شمال افغانستان به سازمان استخبارات پاکستان (ISI) منتقل شده است. کشورهای آسیای مرکزی عملا با پاکستان هم مرز هستند و در آینده نزدیک همسایگان جدیدی خواهند داشت - پاکستانی ها.
نویسنده: فرید احمد، سردبیر «سنگر»
گزارش عملیاتی که از کابل به سایت سنگر داده شده حاوی جزئیات تکان دهنده است.
اگرچه در گذشته ادعاهایی وجود داشت که تمام برنامه های عملیاتی طالبان* در راولپندی، مقر آی اس آی تهیه شده است و این گروه تنها یک مجری افغان است، اما واقعیت های کمی برای حمایت از این ادعاها ارائه شد. و این تصادفی نیست. در تمام این سالها، آیاسآی این کار را کرد و چندان به چشم نیامد.
بر اساس گزارش اخیر، رهبری جنگ در شمال - پنجشیر، اندراب و بلخاب توسط جنرال های پاکستانی از یک دفتر در ساحه وزیر اکبرخان شهر کابل انجام می شود.
در این گزارش آمده است: "امور در شمال توسط ژنرال های بازنشسته و بر حال پاکستانی انجام می شود. تمامی رهبران نهادهای انتظامی و ملکی به ویژه والیان، ولوسوال ها، رؤسای پولیس و امنیت ولسوالی ها و ولایات را شبکه حقانی* به پیشنهاد یا مشوره آنها تعیین میکند. ملا یعقوب وزیر دفاع نیز زیر نظر آنها کار می کند. مسائل تامین عملیات رزمی نیز با مشوره آنها حل می شود. شمال عملا تحت حاکمیت پاکستان است".
در گذشته گزارش هایی منتشر شده بود که پاکستان با در اختیار گرفتن کنترل تمام نهادهای نظامی و غیرنظامی، به ویژه نیروهای امنیتی شهرستان و ولایت ها، قدرت را در سراسر کشور به شبکه حقانی تحت کنترل آی اس آی منتقل کرده است. این وضعیت نگرانی ملا هیبت الله "امیرالمومنین" را برانگیخت زیرا عملاً قدرت از دست او افتاد. وی در پاسخ، شورای علمای اسلام را که در هر ولایت و شهرستان یک نماینده با قدرت بالاتر از والی و ولوسوال دارد و همه نهادها تابع او خواهند بود، تأسیس کرد.
با این حال، قدرت واقعی در دست ژنرال های پاکستانی است. بر اساس گزارش ها، این جنرال ها رابط میان طالبان پشتون و غیر پشتون نیز هستند و نقش مهمی در حل اختلافات بین آنها دارند.
در گزارش آمده است: "همکاری بین طالبان تاجیک و ازبیک مانند قاری فصیح الدین و مخدوم عالم از طریق آی اس آی با طالبان پشتون برقرار شده است. خانواده برخی از آنها (از جمله قاری فصیح الدین و صلاح الدین ایوبی) در شهر کویته پاکستان مثل گروگان زندگی میکنند. به طور کلی، طالبان غیر پشتون تحت تضمین ISI با طالبان پشتون شریک هستند. معلوم نیست مولوی مهدی هزاره چه نسبتی با استخبارات ایران دارد، اما دلیل برکناری و سپس تلاش برای نابودی او توسط طالبان، اختلاف او با شبکه حقانی، به طور دقیق تر، با پاکستان بوده است. او ولسوال بلخاب منصوب شده از سوی شبکه حقانی را مورد ضرب و شتم قرار داد. علاوه بر این، شبکه حقانی و پاکستان می خواهند بر درآمد معدن زغال سنگ در شهرستان دره صوفی بالا که در دست مهدی بود، کنترل داشته باشند. امروزه تمام زغال سنگ این معادن با قیمت پایین به پاکستان صادر می شود".
بر اساس این گزارش، پنج ژنرال پاکستانی در دفتر آی اس آی در وزیر اکبرخان حضور دارند که نام چهار تن از آنان مشخص است - امجد اقبال، امیر (خالد حنفی، وزیر فعلی امر به معروف و نهی از منکر طالبان، یکی از جاسوسان خاص او است)، شهزاد و وحید.
در این گزارش آمده است: "انفجار معبد هندوها به رهبری آی اس آی و حمایت شبکه حقانی توسط سازمان لشکری طیبه* مستقر در کابل انجام شد. هدف ترساندن هند بود که در تلاش بود سفارت خود را در کابل باز کند".
۱۸ جوزای سال جاری بر اثر چندین انفجار و تیراندازی در معبد سیک های هند در کابل، ۲ تن کشته و ۷ تن زخمی شدند. سفارت هند در ۲۴ جون در کابل افتتاح شد.
در این گزارش از حمله تروریستی به معبد سیک ها در کابل به عنوان یکی از عملیات های پیچیده یاد می شود که با مصلحت سه طرف - آی اس آی، شبکه حقانی و لشکر طیبه - و در پوشش واکنش به بیحرمتی نسبت پیامبر اسلام در هند طراحی شده است.
در گزارش آمده است: "اصل موضوع به وضعیت داخلی پاکستان برمی گردد. این کشور تحت فشار مشکلات اقتصادی است. قرب دلار هر روز در حال افزایش است. یک کیلو روغن به ۶۰۰ کلدار رسیده است که سابقه تاریخی ندارد. مردم مشوشند. شورشیان بلوچ و TTP (تحریکی طالبان پاکستان) در حال تشدید اختلافات داخلی هستند. چین برق را قطع کرد و همه مصروف پکه کردن یکدیگرند. از سوی دیگر، هند برنامه داشت که با تضمین داکتر عبدالله و محور قندهار به کابل بازگردد. پاکستان از همه طرف تحت فشار است و به هر راه، از جمله انجام عملیات های تروریستی، سیگنال هایی را به اذهان مردم ناراضی در قلمرو خود می فرستد. پاکستان مشکلات داخلی خود را با خون و غم مردم افغانستان حل می کند. و این ۴۰ سال است که ادامه دارد."
در بخشی دیگر از این گزارش آمده است که پنجاه خانواده از افسران و متخصصان پاکستانی به دلیل گرمای هوا یا مشکلات داخلی پاکستان وارد کابل شده اند. آنها زندگی جدیدی را در منطقههای شیرپور و وزیر اکبرخان و در خانه های فراریان جمهوری آغاز کردند.
نکته دیگر مربوط به موضوع جنرال های پاکستانی در کابل، تنظیم فعالیت تروریست های خارجی در افغانستان است. بر اساس این گزارش، این ژنرال ها هستند که به شبکه حقانی دستور می دهند که به کدام تروریست های آسیای مرکزی یا اویغورهای چینی گذرنامه می دهند و به چه کسانی نمی دهند.
در همین حال، این تنها گوشه ای از فعالیت های امروزی استخبارات نظامی پاکستان در افغانستان، به ویژه در شمال آن است. در ۱۰ ماه گذشته حکومت طالبان در افغانستان، پاکستان روند انتقال تمامی سازمان های تروریستی مستقر در وزیرستان شمالی خیبر پختونخوا را به شمال افغانستان تکمیل کرد. این پروسه از سال ۲۰۱۳ شروع شده بود. برنامه های دیگر انتقال "مدارس جهاد" و پشتون ها و بلوچ های پاکستانی به مناطق شمالی افغانستان است که عملا در حال انجام است.
از این خاطر، کشورهای آسیای مرکزی نه تنها عملاً با پاکستان هم مرز هستند، بلکه در آینده نزدیک همسایگان جدیدی خواهند داشت - خود پاکستانی ها.
سنگر در روزهای آینده جزئیات این طرح ها را ارائه خواهد کرد.
*طالبان، شبکه حقانی و لشکری طیبه - این سازمان ها به دلیل فعالیت های تروریستی تحت تحریم های سازمان ملل یا ممنوع هستند.
