به قدرت رسيدن غير مشروع طالبان داخل ماه پنجم شد و هنوز هم جامعه اي بين المللي افغانستان را به رسميت نشناخت حتي حاميان طالبان مانند قطر و پاكستان و در درجه سوم سعودي از به رسميت شناختن افغانستان امتناع ورزيدند.
نویسنده: فريد يونس
اما طالبان هم سر خم نكردند و به كار غير قانوني خود دوام دادند . درين چهار ماه كه گذشت. دو اتفاق عجيب رخ داد كه يكي آن تقريبا به ضد طالبان بود و ديگري اگر راست باشد به طرفداري طالبان.
وزير خارجه ايالات متحده امريكا انتوني بلينكن ، يك خانم پژوهشگر متولد افغانستان را به نام رينا اميري نماينده ويژه براي حقوق زنان و دختران و حقوق بشر افغانستان در وزارت خارجه امريكا منصوب كرد. وزير خارجه امريكا گفت كه خانم اميري به مسايل بررسي خواهد كرد كه براي اداره جو بايدن و خودش "اهميت حياتي" دارد. رينا اميري در دوره رياست جمهوري بارك اوباما در وزارت خارجه امريكا ايفاي وظيفه ميكرد.
در گذشته آقاي بلينكن گفته بود كه "عسكر ما از افغانستان خارج مي شود و اما ما هستيم." ؛ "ما هستيم" و اينكه براي اداره جو بايدن"اهميت حياتي دارد" بيانگر دو حقيقت است: اول اينكه امريكا از نگاه سياسي از افغانستان خارج نشده است و دوم امريكا افغانستان را به شكل كه طالبان حكمراني مي كنند به رسميت نخواهد شناخت.
درين جاي شك نيست كه اتحاديه اروپا تصاميم خود را در مورد افغانستان خواهند داشت و اما نقش ايالات متحده امريكا منحيث قوي ترين عضو نظامي و سياسي ناتو براي افغانستان قابل غور و تعمق است. از جانب ديگر. بعضي اشخاص در حركت هاي سياسي افغانستان وجود دارند كه ميخواهند با طالبان همكاري كنند كه اين همكاري و يا تفاهم به مخالفت حاكميت ملي افغانستان است زيرا افغانستان بعد از به وجود آمدن طالبان از نگاه منطقوي يك صوبه پاكستان است و از نگاه داخلي مردم به نام دين و سنت به گروگان گرفته شده اند.
اما آرزومندي اين حركت ها اين است كه با انگاشت هاي كهنه و پوسيده فقط از ضعف سياسي بين المللي طالبان استفاده كنند و خود به قدرت برسند و هيچگونه اجنداي حكومتداري ندارند و اما ميخواهند امريكا را دخيل سازند. جالب اين است كه كساني كه ميخواهند با طالبان همكاري كنند، خود چندان نه به اسلام متجدد و نه طالباني علاقمندي ندارند. زماني از طرفدران دموكراسي امريكايي بودند و بعضي از احزاب دست چپي و امروز طرفداران طالبان!
اتفاق ديگر اينكه كه مغشوش است نماينده دائمي افغانستان در ملل متحد استعفا كرد و شخص ديگري به نوبت بنام نصير احمد فايق به حيث نماينده انتخاب شد. بعضي رسانه ها نصير فايق را به سازشكاري با طالبان محكوم كردند كه نصير فايق كرسي هاي ديپلوماتيك را مصالحه كرده است و اما نصير فايق طي يك مصاحبه با راديو آزادي اين افواهات را كه او با مقامات طالبان و حتي جبهه مقاومت ملي به رهبري احمد مسعود به تماس شده است، رد كرد.
اگر اين سخن راست باشد كه نمايندگي هاي سياسي افغانستان به طالبان تسليم داده شود خواه مخواه موقف جبهه مقاومت ملي را كه يگانه جبهه نظامي است كه برعليه طالبان مي جنگد ضعيف خواهد ساخت.
نمايندگي ملل متحد هنوز هم مربوط دوره جمهوريت اشرف غني است . در دور اول طالبان يعني سالهاي ٩٠ ميلادي كه طالبان براي بار اول به قدرت رسيدند، نتوانستند تا كرسي ملل متحد را از خود بسازند و اين بار هم تا حال موفق نشده اند مخصوصا كه بزرگترين تمويل كننده ملل متحد يعني ايالات متحده امريكا مخالف طالبان است.
