آمریکا به وارثین سیاسی و نظامی مسعودهیچ اعتماد نداشت و آنها را شریک پروژه سیاسی خود مطلوب نمی دید برعکس احساس خطر می کرد، آمریکا مهره های مزدور خود را گلچین کرده بود و با یک هواپیمای بوئینگ وارد افغانستان کرد.
نویسنده: هارون میرسعیدی
نظام مصنوعی، انتخابات مصنوعی، کابینه مصنوعی، پارلمان مصنوعی، امنیت مصنوعی، اقتصاد مصنوعی و....
آمریکا از هیچ گروه و جبهه ای اجازه حمله و وارد شدن به افغانستان را نگرفته بود، آنها با مجوز ملل متحد و نیروهای آیساف تحت عنوان سرکوب تروریسم وارد افغانستان شدند، قبل از جلسه بن و حتی بعد از جلسه بن در مقابل یک موج عظیم قرار گرفتیم، و در مقابل موج ایستادن، خودکشی محسوب می شد، فلهذا ما نمی توانیم شخص و گروهی را متهم به معامله نماییم.
یک سوال:
اوضاع اراضی جنگی و سیاسی و وضعیت اقتصادی ما دقیق زمانیکه قهرمان ملی به شهادت رسیده بود، وضعیت ما چگونه بود؟
در یک مرحله که با تقلب گوسفندی در انتخابات صورت گرفت و استاد عطا محمد نور در مقابل غنی ایستاد، هشدار تند آمریکا را دربرداشت که تحت عنوان بقاوتگر سرکوب می شوید.
امیرجوان شعار مقاومت دوم را سر داد، تا روز آخر تیمغنی برعلیه جبهه مقاومت مخالفت کردند و افرادی را مامور کرده بودند که این جبهه نباید مسلح شود و مانع توزیع اسلحه به پنجشیر بودند، حلقانی تا هنوز تلاش دارند، این جبهه منزوی شود.
مارشال دوستم از چند کمین شورای امنیت نجات پیدا کرد تا اینکه تمام دوران معاونیت خود را در تبعید ترکیه گذراند.
هزاره ها را هم چند پارچه ساختند، حزب خلیلی، دانش، استاد محقق، مرتضوی سازی را مروج کردند.
آمریکا به وارثین سیاسی و نظامی مسعودهیچ اعتماد نداشت و آنها را شریک پروژه سیاسی خود مطلوب نمی دید برعکس احساس خطر می کرد، آمریکا مهره های مزدور خود را گلچین کرده بود و با یک هواپیمای بوئینگ وارد افغانستان کرد.
دو دهه فقط یک پروژه مصنوعی بود برای تحقق اهداف و منافع خودشان بود.
ترورهای هدفمند و قتل های زنجیره ای از شهادت قهرمان ملی، جنرال داوود، مولانای سیدخیلی، استاد ربانی شهید تا قتل مارشال فهیم فقید از نمونه های بارز این توطئه و دسیسه بود.
ملت چند بار پای صندوق رای رفت؟
مردم رای دادند انگشت شان را قطع کردند تا بتوانیم دمکراسی را تمثیل کنیم، ولی آگاهی نداشتیم که این پروژه خیمه شب بازی است، آمریکا هیچ گاهی از خط مردم حمایت نکرد، حتی در زمان جهاد و مقاومت اول، نیز از داعیه برحق ما که در خط مبارزه با تروریسم بودیم پشتیبانی نکردند.
حمایت مستقیم از کرزی و غنی در انتخابات تا گفتگوهای صلح و منزوی ساختن چهره های جبهه ضد ط.البان و کم رنگ ساختن نقش آنان در صلح و جنگ، ایجاد تفرقه و اختلافات بین احزاب و اقوام و دسته دسته ساختن مردم و مصروف ساختن سران سیاسی همه و همه حکایت از توطئه و دسیسه بود، تا سکانس آخر که وطن را بدست ماموران خود(غنی ،محب، کرزی ،استانکری و خلیل زاد) سقوط دادند و زمینه اشغال وطن را بار دیگر برای زنده ساختن پروژه ط.البانی خود هموار ساختند.
و فعلا طالبی که تولید و پرورش یافته آمریکاست در گلوگاه منطقه مثل خار گیر کرده، و هیچ کشوری حاضر نیست آن را هضم کند.
عزیزان هدف از این نوشته فقط آگاهی بیشتر بود، دشمن ما امروز بالای کاشانه و قریه ما جولان داره و کدام منطق به من و شما اجازه می دهد بجای اینکه یک مشت محکم شویم و بر دهان دشمن بزنیم، برعکس علیه یکدیگر تبلیغات راه اندازی کنیم که نتیجه آن فقط ایجاد فاصله و تفرقه است، اگر متحد نشویم تاریخ بار دیگر تکرار خواهد شد و استخبارات منطقه ما را به جبهات و احزاب مختلف تقسیمبندی میکند و بار دیگر محکوم تاریخ خواهیم شد.
راه حل نهایی ما فقط ایجاد وحدت واتحاد ماست و باید راه های رسیدن به آن را جستجو کنیم.
*سازمان به دلیل فعالیت های تروریستی تحت تحریم های سازمان ملل است
