چگونه انگلیسی ها و آمریکایی ها زبان فارسی را در هند نابود کردند و در افغانستان به تخریب آن ادامه میدهند؟
نویسنده: محمد عثمان نجیب، جنرال بازنشسته ارتش افغانستان
آنچه برای من شگفتی دارد، اهمیت هویت در مصاحبهی پوتین با تاکر کارلسون، روزنامه نگار آمریکایی بود، که علاوه بر نیم ساعت اول به گونه های مختلف تا پایان مصاحبه مستقیم و غیر مستقیم از آن یاد کرد. کاربرد واژههای مردم ما، از خودما، روسهای ما، دنباس، دونستک، نزدیکی های گذشتهی اوکرایین با روسیه و روسهای مقیم اوکرایین همه و همه بیان آن بود که پوتین برعلاوهی مقابله با غرب و آمریکا بیشتر به هویت و گذشتهگرایی تباری و ریشه های اتنیکی روسی نه تنها در اوکرایین بل که در جهان است.
مصاحبهی پوتین و اتکای آن برای دفاع از روسها و روسیه بیان آشکار حمایت او از هویت کشور و مردمش است که انگلیس و آمریکا و اروپا در پی نابودی آن اند. موردی که در کشور ما نزد اربابان قدرت داخلی و مزدوران خارجی اهمیتی نه دارد. ما در این باره سیری هم به گذشتهی فارسی ستیزی انگلیس در هند برنانوی و حالا آمریکا و انگلیس و اروپا در کشور خود مان داریم که جرقه های خشونت در برابر پارسیزبانان را آتشین ساخته اند و سرنوشت ملت ما را به دست یک گروه تروریستی نیابتی خود سپرده اند.
پادشاه فارسی زبان هند، نا آگاه از کنش ها و ترفندهای سیاسی استخباراتی و آهنگِ انگلیسیها یک امتیاز ویژه را پیشکش تازه واردهای نیرنگ باز کرد. بازدهی این ساده انگاری شاه فارسی زبان گورگانی بسیار سنگین تمام شد. پندار های سال ۲۰۰ سال پسا حضور انگلیس ها که با سفر توماس استیفن یک کشیش مسیحی، اولین تبعهی انگلیس آغاز و در سال ۱۵۷۹ پای او به شبه قاره هند رسید آن نه بودند که انگلیس ها به آن بهانه، رهبری کشوری به بزرگی هند را به دست گیرند. همه در این اندیشه بودند که ۲۰۰ نفر بازرگان رسیده از انگلیس به هند در سال ۱۶۰۰ تنها بازرگانان اند و بس.
اما سنجش آنان هندی ها و شاه فارسی زبان شان بسیار کوتهنگرانه بود. آنان روزی گواه بودند که انگلیس آگاهی زدودن زبان فارسی و جاگزینی زبان انگلیسی در هند را بسیار ساده و بدون ایستادهگی یا رویارویی با خود شان این چنین و کوتاه پخش کردند.>> «از امروز زبان رسمی انگلیسی است نه فارسی…» این مهمترین بخش از بازگویی کهنی است که تا امروز دیده شده و از بین بردن زبان رسمی یک کشور و جاگزینی زبانی دیگر را به ما میرساند. آنگونه که نویسنده ها به ما گفته اند:>> «شاید روزی که اولین کشتی حامل انگلیسیها در سواحل هند پهلو میگرفت، هیچ کس فکرش را نمیکرد که روزی تاجرهای انگلیسی نه تنها حاکم شبه قاره شوند، بلکه تاثیری همیشگی را بر فرهنگ این کشور باقی بگذارند.»
-دودمان گورگانی از سال ۱۵۰۰ میلادی بازتاب دارد. دودمان تیمور زبان فارسی را در دربار های شان چنان رویاندند که تا ۳۵۰ سال فرماندهی شان همهی مردم هند زبان فارسی را آموختند و زبان رسمی شان شد.
-پارینه نویسان ما را از رویکرد های اکبرشاه گورگانی میان سال های ۱۵۵۶ تا ۱۶۰۵ میلادی آگاه میسازند. آنگاه زبان فارسی در هند فراز های بلندی داشته است. تا جایی که چامهسرایان و چکامهسرایان و سرودسرایان از خراسان و ایران هم ترکِ وطن کرده به خشکساروارهی هند میزیستند.
-میگویند که شاه گورکانی دستور داده بود تا برخی ماتیکان یا نوشتار هندوان از زبان سانسکریت به آراستهگی (نظم) و سخنناسروده (نثر) فارسی برگردان شوند.
-پژوهشگران دریافته اند که با ورود اولین کشتی ترابری انگلیسی های گویا بازرگان به هند، صدای پای دشمنی انگلیس با زبان فارسی در هند هم بلند شدند. زبان فارسی که به گونهی باور نه کردنی ۷۰۰ سال ریشه در سرزمین هند پهناور داشت و نزدیک به ۳۰۰ سال هم زبان آیینمند آن بود،
-انگلیسیها که هنگام سال های ۱۶۰۰میلادی تا ۱۸۰۰ میلادی کموبیش بر همهی هند دستبرد زده بودند در سال ۱۸۳۶ توسط «چارلز تری ویلیان» زبان انگلیسی را به عنوان جایگزین زبان فارسی برای هند ابراز کردند.
-انگلیسیها برای آنکه راهکارشان برای حذف زبان فارسی از میان هندیها بهتر نتیجه دهد، زبان اردو را نیز در برخی نواحی هند ترویج دادند تا با ریشه کن کردن زبان فارسی، بتوانند از اختلافات قومی نیز برای پیشبرد اهدافشان بهرهمند شوند.
-برایان گاردنر یهودی انگلیسی که گذشتهنگار نامداریْ در زمان خود بوده، در بارهی نابودی فرهنگ و زبان فارسی از سرزمین هند توسط انگلیس ها مینویسد:«شگفتی آور نیست اگر زبان فارسی در هند فراگیر شد ویژگیهای مشترک قومی و فرهنگی و پیوندهای دیرپای این دو قوم آریایی میتوانست چنین زمینهی تاریخی را فراهم آورد. این رازی است جاودانه که در زبان فردوسی و سعدی، مستتر است؛ رازی که امپراتوری انگلیس را به حذف و نابودی آن واداشت»
با این راه است که ما در گذشتهی کشور طی سه سال پسین هم برنامه های آشکار پارسی ستیزی و غیر پشتون ستیزی را میبینیم که با سپردن کشور ما و سرنوشت غیر پشتون ها به دست تروریستان طالب عمدتاً پشتون تبار همه را به نابودی میبرند و کنون به ربودن نوامیس غیر پشتون ها هم اقدام کرده اند که مزید بر دگر ظلم های شان بالای مردمان ما است.
