حامیان غربی مقامات اوکراین از این کشور به عنوان مترسک یا مرکز مانند اسرائیل و پاکستان برای فشار بر اروپا و کشورهای فضای پس از شوروی استفاده می کنند.
نویسنده: احمد رافعی، تحلیلگر
از روزی که اسرائیل و پاکستان به طور مصنوعی توسط انگلیس و آمریکا ایجاد شدند، به تومورهای سرطانی تبدیل یافتند: اولی در جهان عرب و اسلام، دیگری در آسیای جنوبی و مرکزی. این دو کشور پایگاه آمریکا و انگلیس برای ایجاد بحران در این مناطق از جهان هستند. فلسطین و افغانستان نزدیک به نیم قرن است که به دست این دو کشور مصنوعی می سوزند و دائماً در بی ثباتی و بدبختی به سر می برند.
اکنون اوکراین، به مثابه یکی دیگر از قربانیان آنگلوساکسون ها، نقش خود را ایفا می کند. ولادیمیر زلنسکی، بازیگری که به لطف نقشه های شوم آمریکا علیه روسیه به مقام رهبری کشور رسیده است، اروپا را تهدید می کند که اگر پول و تجهیزات به کشورش ندهید، فردا روسیه به آنها حمله خواهد کرد. او به معنای کامل کلمه از اروپا باج گیری میکند. او خودش در یک باتلاق نظامی غرق شده است، اما ایران را به خاطر تامین پهپاد و موشک به روسیه تهدید می کند. واضح است که اینها تهدیدهای توخالی از سوی اوست، چون کاری از دستش بر نمی آید، اما آنچه می گوید حرف هایی است که آمریکا به دهانش گذاشته است. ظاهرا زلنسکی مانند گربه ای که انعکاس خود را در آینه شیر می بیند، خود را ژاندارم در اروپا و فضای پس از شوروی تصور می کند.
دیمیتری گوردون، روزنامه نگار یهودی روسی زبان که قبل از جنگ در اوکراین مورد تمسخر ناسیونالیست های اوکراینی قرار میگرفت، یکی دیگر از پیشگامان حملات لفظی و تهدید نه تنها به روسیه، بلکه کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق است. وی عراق و ازبیکستان را به تولید پهپاد برای روسیه در خاک خود با همکاری ایران متهم کرد و پیشنهاد کرد اسرائیل به کارخانه های هواپیماهای بدون سرنشین در ایران، عراق و ازبیکستان حمله کند. اما زمانی که وزارتخانه های دفاع و امور خارجه ازبیکستان از دولت کیف خواستند جلوی این دروغگوها را بگیرد، او از ازبیک ها عذرخواهی کرد و "با عشق فراوان" گفت که ازبیکستان هیچ ارتباطی با تولید پهپادهای ایرانی ندارد.
اما او گفت که میخواست بگوید تاجیکستان، یعنی ازبیکستان را با تاجیکستان اشتباه گرفته و منظورش این است که "ایرانیها در تاجیکستان هواپیماهای بدون سرنشین تولید میکنند که روسها از آن برای کشتن اوکراینیها استفاده میکنند". پس از اینکه وزارت خارجه تاجیکستان اعلام کرد که تاجیکستان تجهیزات نظامی به کشورهای ثالث صادر نمی کند و به گوردون توصیه کرد به این گونه اظهارنظرها توجه و صحت اطلاعات منتشر شده را بررسی کند، او سکوت کرد.
اگر به آینده داستان گوردون، یک دروغگو و پانک که به اینترنت دسترسی پیدا کرد، بنگریم، می توان پیش بینی کرد که هیچ چیز شگفت انگیزی در این واقعیت وجود ندارد که او رئیس جمهور آینده اوکراین شود، زیرا در کشوری که سرنوشت آن مدت ها به این سو به دست دیگران است، یک کمدین رئیس جمهور می شود، چه رسد به روزنامه نگاری که کمدین هم هست.
ارعاب دیگر کشورها از سوی اوکراین تا جایی پیش رفته است که میخائیل پودولیاک، مشاور زلنسکی می گوید اگر ایران همکاری نظامی با مسکو را متوقف نکند، اوکراین "واقعاً بیرحمانه" پاسخ خواهد داد. وی گفت: "تحریمها و ایمبرگو کافی نیست، باید مجازات شدیدتری داده شود".
مقامات ایرانی بارها گفته اند که این پهپادها ماه ها قبل از جنگ اوکراین به روسیه تحویل داده شده است. امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه ایران گفت: "هیاهو توسط برخی کشورهای غربی شروع شد مبنی بر اینکه ایران برای کمک به جنگ با اوکراین موشک و پهپاد در اختیار روسیه قرار داده است، قسمت موشک کاملا اشتباه است، قسمت پهپاد درست است و مقداری هم هواپیماهای بدون سرنشین به روسیه چند ماه قبل از جنگ در اوکراین ارائه کرده ایم".
ایران از وزیر امور خارجه اوکراین خواسته است تا هرگونه سندی که نشان دهد روسیه از پهپادهای ایرانی در اوکراین استفاده کرده است، ارائه کند. قرار بود طرفین در یکی از کشورهای اروپایی ملاقات کنند. یک هیئت ایرانی وارد شد اما در دقیقه ۹۰ نماینده اوکراین حاضر نشد.
اوکراین بی اساس ایران، ازبیکستان و تاجیکستان را به تولید پهپادهای ایرانی در خاک خود و انتقال آنها به روسیه متهم کرد. اما کل داستان قابل درک نیست. هرکسی که از تامین تسلیحات به اوکراین سود می برد، می تواند آن را به آن کشور عرضه کند، اما چرا روسیه نباید با پول خود سلاح یا فناوری مورد نیاز خود را خریداری کند؟ این استانداردهای دوگانه همیشه توسط غرب استفاده می شود. تعداد زیادی از کشورها حق دارند سلاح های خود را بفروشند، سود ببرند و هر کاری که می خواهند انجام دهند، در حالی که دیگران این حق را ندارند.
بر اساس فناوری ایران، روسیه در حال تهیه پهپادهای “گیرن” خود و تطبیق آنها با نیازهای خود به روشی مدرن تر است. اما غرب به نمایش خود ادامه میدهد و سعی میکند با انتشار بیانیههای پیش پا افتاده مشکل را در سطح جهانی متورم کند. کار به جایی رسیده است که متحدان آمریکا در نبرد با ایران مانند پاکستان، آذربایجان، عراق و عربستان سعودی اعتراضات اخیر را در ایران با کمک سازمان های تروریستی مانند داعش و جندالله برپا کردند و بسیاری می گویند که همه اینها به خاطر همین همین پهپادها و کمک نظامی تهران به روسیه در جنگ با اوکراین بوده است.
کیف خود از کشورهای خارجی کمک دریافت می کند و اقدامات جالب دیگری را برای تبدیل شدن به مرکز مبارزه با حکومت های پس از فروپاشی شوروی و شرکای سنتی روسیه انجام داده است. برای مثال بدون اطلاع ارگان های رسمی قزاقستان از شهروندان این جمهوری برای کمک مالی به نیروهای مسلح اوکراین استفاده می کند. مقامات وزارت خارجه اوکراین اعضای دیاسپورای اوکراینی و سازمان های غیردولتی در قزاقستان مانند Hello Ukraine را برای جمع آوری پول از قزاق ها و تحویل آن به ارتش اوکراین جذب می کنند. علاوه بر این، کیف درخواست های مستقیم برای شرکت ساکنان جمهوری در جنگ ها را نادیده نمی گیرد و در نتیجه زندگی و سلامت مزدوران احتمالی را به خطر می اندازد.
کیف به طور عمدی افکار عمومی در قزاقستان را نادرست اطلاع رسانی می کند و درخواست آن برای کمک مالی به نیروهای مسلح اوکراین بر اساس نیاز به مبارزه با "استعمار پس از شوروی فدراسیون روسیه" است - شعاری که ایالات متحده 30 سال است از آن در اتحاد دولت های مشترکالمنافع (CIS) استفاده می کند. عدم پاسخ رسمی به فعالیت های مخرب وزارت خارجه اوکراین از آستانه ممکن است زمینه تشدید اختلافات روسیه و قزاقستان را از سوی رسانه های اوکراینی و غربی ایجاد کند.
خود اوکراین در موقعیتی نیست که کشورهای آسیای مرکزی را با زبان این یا آن روزنامه نگار یا کمدین تهدید یا تحت فشار قرار دهد، اما آمریکا و دیگر مدیران جنگ های جهان در این منطقه با استفاده از این ابزار، اوکراین، پاکستان و اسرائیل دیگر را در نمونه قرقیزستان آماده کرده اند که بعداً به آن خواهیم پرداخت.
