هیچ کس نمی تواند در تجاوز و مداخلات نظامی در کشورهای دیگر با آمریکا رقابت کند.
نویسنده: طالب علی اف، تحلیلگر
در عکس: ۱. سقوط هواپیماهای تروریستی به برج های مرکز تجارت در نیویورک. ۲. رژه نیروهای صدام حسین در میدان بغداد. ۳. صدام حسین. ۴. ناو هواپیمابر آمریکایی در خلیج فارس. ۵. جنگنده اف ۱۵ در حریم هوایی افغانستان. ۶. نیروهای ناتو در افغانستان. ۷. اسامه بن لادن. ۸. رئیس جمهور آمریکا قدرت رزمی ارتش آمریکا را روی صفحه تلویزیون نشان می دهد - منبع: www.furfur.me
در رسانه ها و شبکه های اجتماعی، می توانید مقالاتی را بیابید که روسیه را به سیاست تهاجمی و جنگ های تهاجمی در خارج از قلمروش متهم میکنند. اما بهترین تاکتیک برای منحرف کردن سرزنش از خود، سرزنش دیگران است.
فهرست مداخلات نظامی آمریکا در خارج از کشور حیرت انگیز است. هیچ کس نمی تواند در تجاوز و مداخلات نظامی در کشورهای دیگر با آمریکا رقابت کند. اما به دلایلی، آمریکایی ها تمایل دارند به دیگران آموزش دهند، نه خود آموزند.
حالا بیایید تاریخ را مرور کنیم و ببینیم متجاوز کیست. فهرست کنیم که ایالات متحده حداقل در ۳۰ سال گذشته به کجا حمله کرده است، زیرا اگر دوره طولانی تری را ارزیابی کنیم، به قول مولوی رم، من-من کاغذ کار است.
۱۹۹۱ - خلیج فارس. آزادسازی کویت که قبلاً توسط عراق اشغال شده بود.
۱۹۹۲ - سومالی. مشارکت در عملیات حفظ صلح سازمان ملل.
۱۹۹۲ - بوسنی و هرزگوین. شرکت در جنگ بوسنی که آغاز فروپاشی یوگسلاوی فدرال بود.
۱۹۹۴ - هائیتی. مداخله مورد تایید سازمان ملل.
۱۹۹۹ - یوگسلاوی. جنگ ناتو علیه جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی، فروپاشی بعدی یوگسلاوی.
۲۰۰۱ - افغانستان. جنگ رسماً در سال ۲۰۱۴ به پایان رسید. در سال ۲۰۲۱ ایالات متحده با عجله و در نهایت این کشور را ترک کرد.
۲۰۰۳ - لیبریا. دومین جنگ داخلی در این کشور آفریقایی.
۲۰۰۳ - عراق. سرنگونی صدام حسین و اشغال مستمر عراق، به گفته منابع مختلف تاکنون به قیمت جان ۶۵۰۰۰۰ عراقی تمام شده است.
۲۰۰۴ - پاکستان. جنگ در استان های شمالی این کشور.
۲۰۱۱ - لیبی. حملات هوایی و شلیک موشک. سرنگونی و ترور معمر قذافی تا به امروز هرج و مرج بی وقفه ادامه دارد.
۲۰۱۴ - سوریه. تهاجم به این جمهوری عربی تا امروز ادامه دارد.
۲۰۱۴ - یمن. حملات موشکی به مواضع حوثیها، حمایت فعال کشورهای دیگر که تلاش میکنند یمن را تکه تکه کنند.
۲۰۱۵ - کامرون. عملیات نظامی.
۲۰۱۵ - لیبی. دومین مداخله نظامی در کشوری نفت خیز و جنگ زده.
در یک کلام، پس از فروپاشی شوروی، آمریکا به قدرت اول جهان تبدیل شد و با دیدن خالی بودن میدان، به خود اجازه هر گونه تجاوز و مداخله نظامی را داد. در همین حال، سیستم امنیتی خاورمیانه فروپاشیده است و ثروتمندترین و نفت خیزترین منطقه جهان اکنون در گرداب بی ثباتی مزمن قرار دارد و صدها هزار کشته بر جای گذاشته شده است. سرنوشت لیبی در شمال آفریقا نیز چنین است که کشوری آرام، امن و خودکفا بود و اکنون گرفتار نامنی مزمن شده است.
آمریکا که زمانی به مردم افغانستان وعده دموکراسی و آزادی می داد، آنها را با فراری شتابزده به چنگال های آهنین تروریسم و افراط گرایی انداخت. اکنون در واقع افغانستان کشوری است که ۱۰۰ درصد در دست تروریست هاست، زیرا طالبان همچنان یک گروه تروریستی است که در "لیست سیاه" اکثر کشورهای جهان قرار دارد و طالبان بیش از ۲۰ سازمان تروریستی جهانی و منطقه ای، از جمله داعش را در خاک خود پناه دادهاند. داده های استخبارات منطقه ای نشان می دهد که ایالات متحده در ۲۰ سال حضور خود در افغانستان، مشغول بستر سازی برای سازمان های تروریستی بوده ، نه آوردن "دموکراسی و آزادی" برای مردم افغانستان.
به قول یک شاعر فارسی زبان:
قدم نامبارک محمود،
هر کجایی رسد، برارد دود...
و حالا روسیه:
۱۹۹۲ - حل و فصل مناقشه در ترانس نیستریا و ایجاد یک گروه حافظ صلح برای جدا کردن طرف های درگیر. امروز صلح در منطقه حاکم است.
۲۰۰۰ - جنگ داخلی در چچن خاتمه داده شد. گروزنی اکنون یک شهر زیبا و مرفه است و چچن در تلاش است تا به پایتخت استراحتی روسیه تبدیل شود. حقوق مسلمانان رعایت می شود و سرمایه های کلانی در منطقه واریز شده است.
۲۰۰۸ - دفاع از آبخازیا و اوستیای جنوبی از گرجستان. نیروهای مسلح فدراسیون روسیه به راحتی میتوانستند تفلیس را در جریان درگیری مسلحانه تصرف کنند، اما این کار را نکردند و خود را به نمایش نیروی نظامی محدود ساختند. صلح برقرار است.
۲۰۱۵ - مشارکت ارتش روسیه در عملیات نظامی علیه سازمان های تروریستی در کنار نیروهای دولتی. حمایت از دولت قانونی سوریه. این کشور در مسیر حل و فصل بحران طریق راه های صلح آمیز است.
۲۰۲۰ - خونریزی بین ارمنستان و آذربایجان در قره باغ کوهستانی متوقف شد و نیروهای حافظ صلح در این کشور برای جدا کردن طرفین و جلوگیری از درگیری های جدید باقی ماندند. امروز صلح در منطقه حاکم است.
۲۰۲۲ - نیروهای مسلح فدراسیون روسیه به عنوان بخشی از سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) در حل و فصل وضعیت قزاقستان به درخواست مقامات ملی شرکت کردند. در قزاقستان صلح و آرامش حاکم است.
تفاوت اقدامات نظامی آمریکا و روسیه در سطح جهانی کاملاً واضح مشاهده میشود. ما درباره اوکراین نمی نویسیم، زیرا جنگ به آخر نرسیده است. اهداف واقعی و حقیقت رویدادهای اوکراین را پس از پایان آن خواهیم فهمید. فکر می کنم حقایق جالب زیادی روی آب خواهد برآمد.
اما آنچه در این جنگ به چشم می خورد، شباهت بی نظیر آن به افغانستان است که روزگاری توسط شوروی (که روسیه وارث آن محسوب می شود) اشغال شده بود. در آن زمان آمریکا از مجاهدین افغان علیه شوروی استفاده کرد و شوروی را شکست داد و مجبور به خروج نمود و طبق معمول مردم افغانستان را در گرداب جنگ داخلی انداخت. آمریکای ها به اروپا آمدند تا ثمره سقوط اردوگاه سوسیالیستی در اروپای شرقی را درو کنند.
چه کسی تضمین می کند که آمریکا فردا اوکراینی ها و اوکراین را رها نخواهد کرد؟
برخی ممکن است بگویند که روسیه به عنوان وارث، مسئول تمام تجاوزات روسیه تزاری و اتحاد جماهیر شوروی است. بله، این تاریخی است که هیچ کس نمی تواند آن را تغییر دهد. اما ما در مورد روسیه مدرن صحبت می کنیم، به عنوان تنها کشوری که در نهایت به ایالات متحده گفت: "از شکنجه دنیا دست بردارید!" و هژمونی آن را در هوای یک مقاومت جهانی ضد آمریکایی به چالش کشید.
اما درست است که منتظر پایان جنگ در اوکراین باشیم و ببینیم که آیا ایالات متحده آن را به "افغانستان اروپایی" تبدیل خواهد کرد یا روسیه صلح و آرامش را برای آن به ارمغان خواهد آورد.
