اعتراضات در ایران خودجوش نیستند.
نویسنده: الکساندر دوگین، فیلسوف روس
این ادامهٔ عملیات تغییر رژیمی است که اسرائیل در سال ۲۰۲۵ آغاز کرد. مایک پمپئو بهطور علنی سال نو را به مأموران موساد که در محل، شورشیان را در شهرهای ایران هدایت میکنند، تبریک گفت.
معمولاً چنین تصور میشود که رژیم ایران سختگیر است. اما در واقع چنین نیست؛ بلکه نرم است. این رژیم در دوران آیتالله خمینی سختگیر بود، اما اکنون دیگر چنین نیست. هوشیاری از دست رفته و میزان پذیرش لیبرالیسم افزایش یافته است. یک واقعیت بهتنهایی گویای بسیاری از امور است: در فلسفه معاصر ایران، کارل پوپر دست بالا را دارد. احمد فردید و هایدگریانیسم ایرانی به فراموشی سپرده شدهاند. اشراق و عرفان شیعی به محافل صرفاً دینی و شهر قم محدود شدهاند. البته وجود همه اینها خوب است، اما لایههای گسترده جامعه ایران را دربر نمیگیرد.
ایران بیش از چهل سال خود را برای نبرد نهایی با دجّال در فلسطین آماده میکرد، محور مقاومت را در سراسر خاورمیانه پرورش میداد، اما هنگامی که نبرد نهایی آغاز شد و نتانیاهو آشکارا ساخت «اسرائیل بزرگ» را شروع کرد، هیچ اقدام جدیای صورت نگرفت.
از نظر ایدئولوژیک، روسیه حتی سستتر و لیبرالتر بود، اما عملیات تغییر رژیم را همان در مراحل اولیه خنثی کرد.
بعید است که اکنون بتوانیم کمک تعیینکنندهای به ایران ارائه دهیم. بهار گذشته این امکان وجود داشت که مسئله ایجاد «دولت اتحادیهای» میان روسیه و ایران مطرح شود؛ آن هم پیش از جنگ با اسرائیل. در آن صورت نه جنگی در کار بود و نه عملیات تغییر رژیم؛ همانگونه که در بلاروس رخ داد. آنجا نه از این خبرهاست و نه از آنها، و این همه به دلیل خرد لوکاشنکو و دولت اتحادیهای است.
اکنون شرایط برای همه دشوار است. اما رژیمهای دشمن در حال متحد شدناند، در حالی که ارتشهای نور با ارتشهای ظلمت بهصورت پراکنده و مقطعی میجنگند.
عملیات ویژه نظامی ما با دشواری بسیار پیش میرود، اما جنگی کاملاً اسطورهای و آخرالزمانی است. تنها کره شمالی به معنای جهانشمول آن پی برده است. اما ایران این مهمترین خط روایی اسخاتولوژیک را از دست داد؛ در حالی که هر آنچه امروز در فلسطین، سوریه، لبنان و عراق رخ میدهد، نابترین جلوه اسخاتولوژی است و این امر بهطور مستقیم با آنچه در اوکراین میگذرد، مرتبط است.
خود ساختار سیاسی ـ دینی ایرانِ خمینیگرا بر فرهنگ انتظار بنا شده است. و اکنون همان لحظه فرا رسیده است: لحظه نبرد نهایی، Endkampf. انتظارش را میکشیدیم و فرا رسید. و پمپئو آشکارا سال نو را به مأموران موساد در ایران تبریک میگوید و شهروند «بیدارشده» پهلوی خود را آماده میکند تا در رأس یک رژیم دستنشاندهٔ طرفدار غرب قرار گیرد.
شاید دامنه اعتراضات در ایران توسط تبلیغات جانبدارانه غرب بهصورت اغراقآمیز نشان داده شده باشد. انشاءالله! اما ایران بیتردید باید جدیترین نتیجهگیریها را انجام دهد. هیچکس ایران را به حال خود رها نخواهد کرد. این در الواح تاریخ مقدس ثبت شده است.
