خبر روز

این سفر تلاشی دیگر برای تقویت نقش پاکستان در سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی خواهد بود.

نویسنده: احمد سعیدی، تحلیلگر مسائل افغانستان و منطقه (سوئیس)، ویژه برای "سنگر"

مارشال عاصم منیر، رئیس ارتش پاکستان، برای سومین‌بار در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ به ایالات متحده آمریکا سفر می‌کند. او بر علاوه دیدار با رئیس‌جمهور آمریکا، با وزیر جنگ آمریکا ، وزیر امور خارجه و شماری از مقام‌های ارشد نظامی و امنیتی ایالات متحده، آمریکا از جمله تعدادی از اعضای کانگرس، دیدار و گفت‌وگو می نماید.

اهداف اصلی این سفر را می‌توان در سه محور اساسی خلاصه کرد:

1 - توظیف 10 الی 15 هزار عساکر پاکستانی بنام حافظ صلح بین اسرائیل و فلسطین.

2 - مسئله‌ سرنوشت عمران خان نخست وزیر سابق پاکستان که عاصم منیر میخواهد عمران خان شدیدا مجازات گردد و از سیاست کنار زده شود
و می‌خواهد در این حصه پشتیبانی آمریکا را با خود داشته باشد.

3 - سوم مسئله سرنوشت افغانستان

در شرایطی که تحولات منطقه‌ای و جهانی با سرعت بی‌سابقه‌ای در جریان است، این سفر به عقیده من صرفاً تشریفاتی نیست، بلکه نشان‌دهنده محاسبات راهبردی پاکستان برای بازتعریف نقش خود در معادلات بین‌المللی و منطقوی است.

الف - مشارکت پاکستان در نیروی حافظ صلح بین اسرائیل و فلسطین یک دست آورد بزرگی برای پاکستان شمرده می‌شود.

پاکستان در پی آن است تا حدود ده الی پانزده هزار نیروی نظامی را به‌عنوان حافظ صلح میان اسرائیل و غزه مستقر کند. اسلام‌آباد این اقدام را فرصتی برای ارتقای جایگاه سیاسی و دیپلماتیک خود، به‌ویژه در جهان اسلام، و کشور های غربی می‌داند. گرچه این تصمیم یک دست آورد بزرگ است اما می‌تواند با مخالفت‌های داخلی، پیچیدگی‌های امنیتی منطقه و واکنش منفی طرف‌های درگیر نیز مواجه شود.

ب - سرنوشت عمران خان و ثبات سیاسی پاکستان

محور دوم مذاکرات، پرونده عمران خان نخست وزیر سابق پاکستان است. عاصم منیر خواهان طرحی است که تا عمران خان شدیدا مجازات شود و برای همیش از سیاست کنار برود و به‌دنبال تعیین تکلیف نهایی اوست، که عمران خان دیگر نتواند برای پاکستان مشکلی ایجاد کند، این مسئله از آن‌رو اهمیت دارد که بی‌ثباتی سیاسی در پاکستان می‌تواند پیامدهای منطقه‌ای داشته باشد. آمریکا نیز تلاش خواهد کرد از تشدید بحران داخلی و تبدیل آن به یک چالش ژئوپلیتیک جدید جلوگیری کند.

ج - سرنوشت افغانستان

سومین محور گفت‌وگوها، وضعیت افغانستان است. پاکستان می‌خواهد در موضوع افغانستان بخصوص میدان هوایی بگرام که آمریکایی ها علاقمند آن است نقش بازی کند.

و آمریکا، پاکستان را به‌عنوان همسایه‌ای اثرگذار در تعامل با طالبان، شریک کلیدی خود می‌داند. همکاری در حوزه امنیت، مبارزه با تروریزم و مدیریت مهاجرت از جمله انتظارات واشنگتن از اسلام‌آباد است.

در کل نتیجه گیری:

سفر مارشال عاصم منیر به آمریکا بیانگر تلاش پاکستان برای ایفای نقش فعال در بحران‌های منطقه‌ای و جهانی است؛ که این برای پاکستانی ها یک دست آورد بزرگ است. تلاشی که می‌تواند جایگاه بین‌المللی این کشور را تقویت کرده، به مدیریت بحران داخلی پاکستان کمک کند و مسیر همکاری در پرونده افغانستان را هموار سازد. با این حال، موفقیت این روند به توان دیپلماتیک پاکستان و مهارت آن در ایجاد توازن میان فشارهای داخلی و الزامات بین‌المللی وابسته است که عاصم منیر با این سیاست برنده سرنوشت منطقه خواهد بود.


سیاست