هند، اسرائیل و طالبان «ائتلاف پنهانی» علیه اسلامآباد تشکیل دادهاند
نويسنده: داكتر خالدين ضيائي رئيس انديشكده گفتمان تعليمي ملت افغانستان.
در دهههای اخیر، تحولات ژئوپلیتیکی منطقه جنوب آسیا همواره با رقابتهای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی میان بازیگران کلیدی منطقهای و فرامنطقهای همراه بوده است. پاکستان، بهعنوان یک قدرت هستهای و بازیگر تأثیرگذار در معادلات منطقهای، بارها هدف تهدیدات مستقیم و غیرمستقیم امنیتی قرار گرفته است. در آخرین تحولات، اطلاعات منتشرشده از سوی نهادهای امنیتی پاکستان نشان میدهد که یک گروه خرابکار بسیار خطرناک، با حمایت اطلاعاتی سهجانبه از سوی هند، اسرائیل و امارت طالبان، در صدد اجرای عملیاتهای تخریبی و هدف قرار دادن تأسیسات کلیدی نظامی و هستهای این کشور بوده است.
شناسایی شبکه خرابکاری و نقش بازیگران خارجی:
گزارشهای رسمی حاکی از آن است که این گروه خرابکار، با دریافت پشتیبانی لجستیکی و اطلاعاتی از سازمانهای استخباراتی هند، اسرائیل و امارت طالبان، قصد داشت سلسلهای از حملات انفجاری را در نقاط حساس پاکستان، بهویژه تأسیسات هستهای، به اجرا بگذارد. خوشبختانه، این گروه توسط نیروهای امنیتی پاکستان پیش از اجرای برنامههای خود شناسایی و بازداشت شد. با این حال، این رویداد تنها بخشی از یک طرح بزرگتر و مرحلهای برای بیثباتسازی امنیت داخلی پاکستان به شمار میرود.
اهداف و سیاستهای پشتپرده ائتلاف هند، اسرائیل و طالبان:
تحلیلگران مسائل امنیتی بر این باورند که پس از ناکامی هند در درگیریهای مستقیم با پاکستان، از جمله شکستهای هوایی اخیر، سیاستگذاران دهلی نو بهسوی تاکتیکهای نیابتی و خرابکارانه تغییر مسیر دادهاند. این تغییر رویکرد، با همکاری فزاینده سازمانهای اطلاعاتی اسرائیل و حمایت میدانی امارت طالبان، به ائتلافی سهجانبه تبدیل شده که هدف نهایی آن، تضعیف تدریجی ساختار دفاعی، سیاسی و اجتماعی پاکستان است.
در جریان یک جنگ کوتاهمدت میان هند و پاکستان، که به گفته ژنرال منیر، رئیس ستاد ارتش پاکستان، تمامی کشورها بیطرف باقی ماندند، تنها اسرائیل و طالبان بودند که در کنار هند قرار گرفته و آشکارا علیه منافع پاکستان موضع گرفتند. این اتحاد بیسابقه میان یک رژیم صهیونیستی، یک دولت ملیگرا و یک گروه بنیادگرای اسلامی، از منظر راهبردی و امنیتی، پدیدهای کمسابقه و هشداردهنده به شمار میرود.
بهرهبرداری از شکافهای داخلی: راهبرد فروپاشی از درون.
ائتلاف مورد بحث، راهبرد اصلی خود را نه بر حملات نظامی مستقیم، بلکه بر بهرهبرداری از شکافها و تنشهای داخلی پاکستان متمرکز کرده است. اختلافات سیاسی، مذهبی، قومی و منطقهای، بسترهای مساعدی برای اجرای عملیات اطلاعاتی، خرابکارانه و تروریستی فراهم آوردهاند. دستگاههای اطلاعاتی دشمن، با نفوذ در این بسترها و بهرهبرداری از رسانهها و شبکههای اجتماعی، تلاش دارند فضای روانی و سیاسی پاکستان را ملتهب ساخته و اعتبار دولت را تضعیف نمایند.
در گذشته، این ائتلاف توانسته است موفقیتهایی در ضربهزدن به نهادهای امنیتی و حاکمیتی پاکستان کسب کند. اکنون، در شرایطی که این کشور با چالشهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی متعددی مواجه است، زمینه برای افزایش آسیبپذیری بیشتر فراهم شده است.
تشکیل مرکز فرماندهی اطلاعاتی مشترک:
گزارشهای میدانی از تشکیل یک مرکز فرماندهی مشترک اطلاعاتی میان هند، اسرائیل و طالبان حکایت دارد. این مرکز، با هدف تبادل اطلاعات، هماهنگی عملیاتی و برنامهریزی دقیق برای اجرای سلسله حملات هدفمند طراحی شده است. چنین سطحی از هماهنگی میان سه بازیگر با پیشینههای سیاسی و ایدئولوژیک متفاوت، بیانگر خطر عمیق و سازمانیافتهای است که امنیت ملی پاکستان را تهدید میکند.
نتیجهگیری:
تحولات اخیر نشان میدهد که امنیت ملی پاکستان، نه تنها از جانب تهدیدات کلاسیک نظامی، بلکه از طریق جنگ اطلاعاتی و عملیاتهای پیچیده خرابکارانه نیز در معرض خطر قرار دارد. ائتلاف اطلاعاتی میان هند، اسرائیل و امارت طالبان، نمادی از تغییر ماهیت تهدیدات امنیتی در عصر جدید است؛ تهدیداتی که با استفاده از شکافهای داخلی و جنگ نرم، میتوانند فروپاشی یک کشور را بدون حملهی مستقیم رقم بزنند.
ضروری است که دولت و نهادهای امنیتی پاکستان، با بازنگری در راهبردهای مقابله با تهدیدات ترکیبی (Hybrid Threats)، اقدامات پیشگیرانه، تقویت انسجام ملی و خنثیسازی برنامههای اطلاعاتی دشمن را در صدر اولویتهای خود قرار دهند. آینده ثبات پاکستان، وابسته به میزان هوشیاری و هماهنگی داخلی در مواجهه با این ائتلاف پیچیده و چندلایه خواهد بود.
باكمال احترام و حرمت فراوان.
