Ҳамаи мо ширкаткунандагони тӯфоне ҳастем, ки дар роҳ аст.
Нависанда: Пепе Эскобар, таҳлилгари байналмилалӣ (Бразилия)
«Танҳо ҳунаре, ки шаҳриёр бояд бар он комилан мусаллат бошад, ҳунари ҷанг аст.»
Никколо Макиавелли
«Бартарин ҷангҷӯ бидуни ҷангидан пирӯз мешавад.»
Сун Тзу
Қарор буд ин оромиш пеш аз тӯфон бошад.
Синдикати Эпштейн қарор буд бо намояндагони Ҷануби ҷаҳонӣ, ки дар Ню-Йорк барои Маҷмаи умумии Созмони Милали Муттаҳид — ки ба кома фурӯ рафтааст — гирдиҳам омадаанд, лос бизанад ва бо анвои “ҳадоё” ононро васваса кунад; то таваҷҷуҳашонро аз фурӯпошии бузурги дар ҳоли наздик шудан мунҳариф созад ва нигоҳҳоро аз суръати саргичаовари суқути Pax Americana дур кунад.
Ба рӯзи чаҳоршанбе биравем; замоне, ки нахустин рӯзи мубоҳисоти Маҷмаи умумии Созмони Милали Муттаҳид оғоз мешавад ва интизор меравад Нео-Крассус/Нео-Калигула/Голдфингер/Бачаи равонӣ суханронӣ кунад.
Дар ҳамон рӯз, ӯ бо шуюхи нафтии Халиҷи Форс дидор мекунад ва ин мулоқот мумкин аст ба навъе паймони худкушӣ табдил шавад.
Ва сипас рӯзи ҷумъа, Си Ҷинпин шахсан барои як сафари расмии давлатӣ вориди Иёлоти Муттаҳида хоҳад шуд. Ҷарақаҳои (номаръӣ) тазминшудаанд.
Ҳамаи инҳо тазмин мекард, ки ҳамлаи девонавори ҷадид ва тақрибан иҷтинобнопазир алайҳи Эрон ва Меҳвари муқовимат мумкин аст барои чанд рӯз ба таъвиқ биафтад.
Аммо сипас ҳистерия бори дигар бо тамоми шиддат шуълавар шуд; замоне, ки намояндагони ваҳшатзадаи нухбагони императорӣ бо воқеиятҳои ҳайратангез дар майдон рӯбарӯ шуданд: аз таваққуфи комили содироти нафти Арабистони Саудӣ гирифта то шиори «Бисӯз, азизам, бисӯз!» дар фурудгоҳи Риёз.
Садои каркунандаи сускҳое, ки ин сӯву он сӯ медаванд, ба гӯш мерасад. Ба назар мерасад онҳо фаҳмидаанд, ки ҳамлаи ҷадид ба Эрон дар шароити кунунӣ ба шиддат хатарнок аст, зеро ташдиди даргирӣ аз контрол хориҷ хоҳад шуд — ва Теҳрон шуюхи нафтии ваҳшатзадаро то сарҳади марг хоҳад кӯбид.
Бинобар ин, сускҳо бо таҷрибаи талхи худ дарёфтаанд, ки ҳар иттифоқе ҳам биафтад, Эрон ногузир ба ҳежемуни нафтии Халиҷи Форс табдил хоҳад шуд.
Ва дуруст дар ҳамин ҷо Покистон ва Туркия — ду узви дигари эътилофи ба шиддат машкуки «Дифои Макка» — ҳамзамон дучори ваҳшат мешаванд ва ваъда медиҳанд, ки ҳатто ба сурати физикӣ аз Арабистони Саудӣ дифоъ кунанд.
Барои равшан шудани замина, Муҳаммад Ал-Бухайтӣ, сухангӯи Ансоруллоҳ, мегӯяд:
“Ба Худо савганд, агар Туркия ё Покистон мудохила кунанд, бо мушти оҳанин ба онҳо зарба хоҳем зад. Ва дуруст ҳамон гуна, ки имрӯз Арабистони Саудиро муҷозот мекунем, онҳоро низ муҷозот хоҳем кард.”
Ин тавсияи муаддабонаи Ал-Бухайтии бузургтар буд. Ал-Бухайтии кӯчактар, Ҳусейн, рӯзноманигор, бисёр муҳофизакортар буд: агар Покистон ба Яман ҳамла кунад, Яман иҷоза нахоҳад дод ҳатто як киштии тиҷории покистонӣ аз Баҳри Сурх убур кунад; ҳамлаи мустақим алайҳи Покистонро оғоз хоҳад кард; ва Покистонро шарики саҳюнистҳо хоҳад донист.
Чӣ гуна хонадони Саудӣ фурӯ мепошад
Акнун ташдиди таниш оғоз мешавад. Шоки энержӣ чандон дур нест. Ҳамаи захоир ба поён расидаанд; захоири стратегии нафти Иёлоти Муттаҳида (SPR); хатти лӯлаи Шарқ — Ғарби Арабистони Саудӣ (дастикам барои як моҳ ва шояд бештар); ва коҳиши равишманд ва қобили таваҷҷуҳи воридоти нафт аз сӯи Чин.
Танҳо Фуҷайра дар Имороти Муттаҳидаи Арабӣ боқӣ мондааст; ҷое, ки фақат 2 миллион бушка нафт дар рӯз фаровард мешавад. Аммо агар Иёлоти Муттаҳида ба “Меҳвари муқовимат” ҳамла кунад, он низ дар як чашм барҳам задан нопадид хоҳад шуд.
Арабистони Саудӣ наметавонад нафт ва/ё газ содир кунад. Бинобар ин, барои сиёсатмадори дасту по чалафтии танҳо, MBS (Муҳаммад бин Салмон), танҳо як роҳ боқӣ мондааст: таслим шавад. Шароити Яманро бипазирад. Ва интизор дошта бошад, ки се устони ҷанубӣ, ки дар соли 1934 тавассути бритониёиҳо дуздида ва ба саудиҳо вогузор шуданд, дар ин суратҳисоб гунҷонда шаванд.
Адами таслим ба ин маъност, ки эҳтимоли бақои хонадони Саудӣ ба шиддат андак хоҳад буд.
Аластер Крук, дар беҳтарин форми худ, ҳама чизро ба таври комил тавзеҳ додааст. Корзори барқосои “Ансоруллоҳ”/нерӯҳои мусаллаҳи Яман, ҳафт соли тамом барномарезӣ шуда буд. Санъо низ бо чашмандозе бисёр дарозмуддат ба оянда нигоҳ мекунад. Ин ба маънои масъулияти комили Яман дар қиболи ин раванд аст, аммо бо натиҷае, ки комилан бо мавзеъи Теҳрон ҳамхонӣ дорад.
Дар ин ҷо як шабоҳати ҳайратангез бо вазъияти Афғонистон дар панҷ соли пеш дида мешавад — достоне, ки ман онро ба таври муфассал баррасӣ кардаам. Ҳукумати дастнишондаи Ғанӣ дар он замон, танҳо зарфи 10 рӯз фурӯ пошид; натиҷаи кори сабурона барои эҷоди иртибот миёни қабоили паштун, ки таҳти ҳидояти генерал Сулаймонӣ анҷом шуда буд.
Акнун раванд ҳамон аст, аммо ин бор бо мушорикати раҳбарони қабоили араб. Фурӯхтани ин идея осон аст. Давлати “Саудӣ”, ки омезае аз гурӯҳҳои мухталиф аст, пиромуни як ҳастаи фавқулода фирқагарои ваҳҳобӣ, муташаккил аз гурӯҳе бадавии бесавод ва шутурпарвар, сохта шуд; дар ҳоле ки як хонавода пул, қудрати сиёсӣ ва тамоми тасмимгириҳоро дар инҳисори худ гирифта буд.
Бисёре аз ҳудуди 100 қабила, бидуни душворӣ вориди раванди идғоми Подшоҳӣ дар чизе хоҳанд шуд, ки метавон онро эътилофи эронӣ — ансоруллоҳӣ номид. Онҳо нафти худро пас хоҳанд гирифт; дар он сурат, Арабистон дигар ҷойгузини амрикоӣ барои қудрати порсӣ нахоҳад буд; ва зиёфати ройгони ширкатҳои нафтии амрикоӣ низ ба поён хоҳад расид. Чин наметавонад бо ин чашмандоз мувофиқ набошад.
Шуюхи нафтӣ мизи худро интихоб кардаанд
Санъо аз тариқи Уммон ба равшанӣ ба Иёлоти Муттаҳида фаҳмондааст, ки Яман фақат киштиҳои саудиро ҳадаф қарор хоҳад дод, на киштиҳои амрикоӣ ё байналмилалиро. Ин қоида то замоне барқарор хоҳад буд, ки Вашингтон ба Яман ҳамла накунад. Аммо агар чунин иттифоқе биафтад, Яман пойгоҳи амрикоӣ дар Ҷибутиро, ки барои назорат бар саросари Шохи Африқо аҳамияти таъйинкунанда дорад, нобуд хоҳад кард.
Пурсиши аслӣ акнун ин аст, ки оё Иёлоти Муттаҳида — ва Паймони Макка — воқеан ҳимоят аз Арабистони Саудиро канор гузоштаанд? Ё ин сирфан меғи ношӣ аз таҷдиди ороиши нерӯҳо пеш аз як ҳамлаи ҳамоҳангшуда — аз ҷумла аз сӯи кишварҳои Халиҷи Форс — алайҳи “Ансоруллоҳ” аст?
Агар чунин иттифоқе биафтад, Теҳрон бо ниҳояти сароҳат равшан сохтааст, ки ба таъсисоти низомӣ ва тиҷории Амрико дар саросари Халиҷи Форс, ба вижа дар Имороти Муттаҳидаи Арабӣ ва Арабистони Саудӣ, ва ҳатто то Ироқ, ҳамла хоҳад кард.
Сарлашкар Муҳсин Ризоӣ, дабири Шӯрои олии амнияти миллии Эрон ва намояндаи шахсии раҳбар, Муҷтабо Хоманаӣ, вазъиятро дар як ҷумла тавзеҳ дод:
“Мо онҳоро [кишварҳои Халиҷи Форс] ба нишасте дар Салола [дар Уммон] даъват кардем... ва онҳо дар муқобил, бо баргузории як нишасти маҳрамона дар Олмон бо Фармондеҳии марказии Амрико ва Исроил, посухи мутақобил доданд.”
Ҳама чиз ҳамин ҷост. Эрон шуюхи нафтии кишварҳои Халиҷи Форсро ба як мизи муштараки минтақаӣ даъват кард. Аммо дар иваз, кишварҳои Халиҷи Форс мизи музокироти Вашингтон ва Тел-Авивро интихоб карданд.
Ризоӣ ҳамчунин тавзеҳ дод, ки Эрон чӣ гуна мушакҳои фавқуссавтии худро модернсозӣ карда ва суръати онҳоро аз 6 Мах ба 10 Мах афзоиш додааст; тавонмандиҳои ҷанги электронӣ ва дифои ҳавоии худро густариш дода; ва акнун қодир аст киштиҳои амрикоиро дар ҳар нуқтае — ҳатто дар Уқёнуси дурдасти Ҳинд — ҳадаф қарор диҳад.
Ва албатта ҳамон мушаки зиддикиштӣ низ вуҷуд дорад, ки ба 80 партоба тақсим мешавад ва бо муваффақият рӯи як нови ҳавопаймобари амрикоӣ озмоиш шудааст. Пентагон дар ин бора сукут ихтиёр кардааст.
Ризоӣ, дар чанд маънои ин калима, ба оромӣ ба Нерӯи дарёии Амрико тавсия кард, ки пеш аз шуълавар шудани дубораи даргирӣ, ҳар чӣ дуртар биравад — яъне аз Уқёнуси Ҳинд хориҷ шавад.
Бори дигар ба суханони Ал-Бухайтии ҷавон бозгардем:
“Дар яке ду рӯзи оянда, интизор меравад ташдиди густардае аз сӯи Арабистони Саудӣ сурат гирад... Ин иқдом бо як зарбаи мутақобили ғайримунтазира рӯбарӯ хоҳад шуд, ки Арабистони Саудӣ ва муттаҳидонашро водор хоҳад кард аз даст додани Махо ва Бобулмандабро фаромӯш кунанд.”
Бинобар ин, Синдикати Эпштейн шояд як амалиёти инфиродӣ дар Яманро барномарезӣ карда буд, аммо дар ниҳоят равшан шуд, ки Эрон ва Яман пайванде ҷудоинопазир доранд.
Ба шароити Эрон эҳтиром бигузоред. Дар ғайри ин сурат...
Теҳрон шароити ҷадиди худро аз тариқи Қатар ба Иёлоти Муттаҳида мунтақил кардааст, ҳарчанд Ризоӣ ҳамчунон аз “давлати муҳтарами Покистон” ба унвони як шарики қобили эътимод барои машварат ном мебарад.
Ин шароит шомили озодсозии дороиҳои масдудшуда ва поён додан ба муҳосираи дарёии эъмолшуда аз сӯи Трамп аст. Ризоӣ гуфт, ки ҳафт шарт вуҷуд дорад, аммо танҳо шаш мавридро ифшо кард. “Лағви таҳримҳои иқтисодӣ” дар ин феҳрист қарор надошт. Нахустин банде, ки ба сурати аланӣ эълом шуд, “поёни ҷанг дар тамоми ҷабҳаҳо” аст.
Дақиқан ҳамин матлаб дар ибтидои ёддошти тафоҳум дар бораи “гурбаи мурда” навишта шуда буд.
Ёддошти тафоҳуме, ки дар моҳи июн имзо шуд, пешопеш шомили муқаррароте дар бораи лағви таҳримҳои марбут ба содироти нафт ва банде мабнӣ бар мамнуияти эъмоли таҳримҳои ҷадид буд.
Сипас масъалаи амали мутақобил дар қиболи Тангии Ҳурмуз матраҳ мешавад. Ин бахше аз сохтори музокиротии Теҳрон аст. Ризоӣ гуфт, ки Эрон “чанд қадам” бо эъломи тавофуқ бо Уммон дар бораи мудирияти Тангии Ҳурмуз фосила дорад; тавофуқе, ки мумкин аст ба таъйиди минтақаӣ ниёз дошта бошад.
Дар гузориши хабаргузории Тасним омадааст, ки тавофуқи бадастомада “гоме ба сӯи тасбити ҳокимияти Эрон бар тангӣ” аст. Ҳамзамон, вазири умури хориҷа Ароқчӣ дар Пекин ба ҳамтои худ ва дӯсташ Ванг И гуфт, ки Эрон “бо Уммон дар бораи бозгушоии тангӣ ба тавофуқ расидааст”. Сипас Қолибоф рӯзи якшанбе бори дигар таъкид кард, ки Тангии Ҳурмуз то замоне, ки шароити Эрон бароварда нашавад, баста боқӣ хоҳад монд.
Рӯзи якшанбе, посухи Вашингтон тибқи маъмул, чизе ҷуз лаффозии девонавор набуд. Нео-Крассус/Бачаи равонӣ ба Фокс Нюз гуфт, ки дар “ҳолати тасмимгирӣ” қарор дорад. Ва сипас дашноме дар миқёси миёнкашкашонӣ таҳвил дод: ӯ тасмим мегирад, ки “оё ва чӣ замоне кулли кишварро мунфаҷир кунам.”
Ниёзе ба тавзеҳ нест.
Дар асл, ӯ се гузина дорад: 1. Азсаргирии ҳамалот. 2. Иҷоза додан ба Эрон то аз назари иқтисодӣ “фурӯ бипошад” (феълан ин ҳамон барнома аст). 3. Муомила. Ӯ бо нишон додани андаке ақли салим, ҳамчунин гуфт, ки “эҳтимолан омода”-и дидор бо раисиҷумҳур Пизишкиён дар Маҷмаи умумии Созмони Милали Муттаҳид хоҳад буд.
Нерӯҳои мусаллаҳи Эрон, ба навбаи худ, эълом карданд, ки иттилооте дар ихтиёр доранд мабнӣ бар ин ки Вашингтон “бо мувофиқати шуморе аз кишварҳои минтақа” тасмим ба аз саргирии даргириҳо гирифтааст ва ба “ҳамалоти пайваста, муассир ва дарднок” ҳушдор доданд.
Дар мавриди тасвири куллӣ, Покистон исрор дорад, ки ҳеҷ гуна иқдоми низомии талофиҷӯёна алайҳи Яман мавриди баҳс нест. Туркия “намехоҳад мудохила кунад”. Бо ин ҳол, намояндаи низомии Покистон ваъда додааст, ки “то охир” пеш хоҳад рафт ва Вазорати умури хориҷа низ “истиқрори маҳдуд”-и нерӯҳо дар чорчӯби Эътилофи дифоии Маккаро таъйид кардааст. Манобее дар Исломобод мегӯянд, ки ин сирфан намоиш аст: Покистон наметавонад ба худ иҷоза диҳад, ки ба ҷанг алайҳи “Ансоруллоҳ” кашида шавад.
Асли мушкил ин аст, ки Синдикати Эпштейн ба содагӣ наметавонад ба худ иҷоза диҳад даст рӯи даст бигузорад (таъкид аз ман аст). Вазъияти буҳрониро дар назар бигиред: онҳо аз ҳамакнун фурӯпошии арзӣ, гусасти занҷираҳои таъмини маводи ғизоӣ ва камбуди густардаи нафт/сӯхти дизелро таҳти контрол доранд. Онҳо ба манёврҳои инҳирофии густарда ниёз доранд.
Дар ҳамин ҳол, хезиши инқилобӣ дар Яман, наздик шудани рӯёрӯии сарнавиштсозро шитоб мебахшад. Эрон низ бар тазмини шикасти ниҳоӣ дар интихоботи миёндавраӣ, дар чорчӯби тақобул бо Нео-Крассус, Голдфингер ва “Сайко”, мутамаркиз аст ва ҳамзамон доктринаи таҳоҷумии ҷадиди худро сайқал медиҳад: омодагӣ барои ворид кардани зарбаи пешгирона дар сурати мушоҳидаи ҳар гуна нишонае аз таҳарруки Амрико.
Дар як ҷаҳони геополитикии ғайримантиқӣ, ки дар он ҳеҷ чиз аҳамият надорад ва Гегемон комилан аз контрол хориҷ шудааст, ёфтани ақли салим тақрибан ғайримумкин аст. Ва бо ин ҳама, мо ба кори худ идома медиҳем.
Ҳамаи мо ширкаткунандагони тӯфоне ҳастем, ки дар роҳ аст.
